Advanced Aosta Trail

Als je de straten en stenen bogen van Aosta achter je laat, klim je gestaag een andere wereld in. Kastanjebos gaat over in lariksbos, vervolgens in skipistes en uiteindelijk in kale hellingen onder de Mont Emilius (3.559 m). Met elke hoogtemeter dooft het geluid uit het dal en schuiven de uitzichten open naar de Grivola, de verre Mont Blanc en de lange lijn van de Dora Baltea. Wanneer je de hoge schouder bij Lac Chamolé bereikt en de Arbolle-kom ziet liggen, voelt de stad ineens heel ver weg.

Vanaf de rand van de stad leiden steegjes en oude muilezelpaden langs dorpjes en terrasvelden voordat je het donkere naaldbos in duikt. Het pad slingert omhoog, soms een piste kruisend, soms verscholen tussen de bomen, richting de open weiden bij Pila. Na Saint-Pantaléon begint een lange klim die je uiteindelijk bij Eremo di San Grato/Ermitage de Saint-Grat brengt, een klein kapelletje in een open plek in het bos. Boven de boomgrens verschijnen de uitzichten op de Matterhorn en loopt het pad verder naar het rustige Lac Chamolé, een stille poel in een grasrijke kom. Een steilere zigzagklim brengt je naar de panoramische Col de Chamolé (2.649 m). Tijd voor een welverdiende pauze.

Kort daarna valt de grond plots weg en duik je het ruige bekken van Comboé in, met een gezekerd stuk dat platen en puin kruist en een kaal, stenig landschap blootlegt. Uiteindelijk vlakt de helling af en bereik je alpenweiden, een houten brug en een groepje stenen gebouwen naast het turkooizen Lago d’Arbole. De hut ligt op een terras met uitzicht op de graat van de Monte Emilius hoog boven je en de verre Aostavallei beneden. Als de schoenen uit zijn, kun je in alle rust van de zonsondergang genieten.

Vanuit de rotsige ketel van Arbolle verbindt deze stevige hoogteroute twee afgelegen dalen in één grote boog. Je klimt naar een grillige kam met ribbels en kleine meertjes, terwijl Mont Emilius en Punta Tersiva dichtbij boven je hangen. Na een hoge, winderige passage bij Lago Garin verandert het decor en volg je een keten van ruige meren het bovenste Grauson-dal in. Tegen de avond kom je aan bij een kleine stenen hut, omringd door weiden, wanden en watervallen.

Het pad vertrekt langs Lago d’Arbolle en stijgt gestaag over puin en platen naar een brede schouder onder Punta Valletta en Punta del Tessonet. Een laatste duw brengt je op de kam boven Lago Garin, met achter je de Arbolle-kom en voor je de gletsjers van de Grajische Alpen. Vanaf hier traverseer je over blokvelden en kleine passen, waarna de route afdaalt naar de smaragdgroene Lussert-meren, via haarspeldbochten en af en toe wat makkelijk geklauter op steile stukken.

Onder het laagste meer wordt het terrein zachter, eerst over grasrichels en daarna door brede alpenweiden waar beekjes zich over de bodem vlechten. Marmotten fluiten vanaf de blokken terwijl de omliggende toppen het uitzicht inkaderen. Een laatste rustige afdaling brengt je langs stenen stallen en zomerweiden naar de hut, op een terras boven de Grauson-rivier. Eenmaal aangekomen kun je je schoenen in de beek spoelen, in het gras liggen en kijken hoe het avondlicht langs de cirque strijkt.