Advanced Aosta Valley Trek 1

Vanaf het eindpunt van de weg in Pont loop je rustig het Vallone del Nivolet in, weg van het parkeerterrein en de drukte, het geluid van water en koebellen tegemoet. Het dal wordt eerst smaller en opent dan weer naar een hoog plateau vol poeltjes en brede grashellingen. Intussen kijken Gran Paradiso en zijn gletsjers vanaf de horizon mee. Tegen de tijd dat je de meren bij Nivolet nadert, sta je echt in het hooggebergte.

Vanaf de bushalte steek je de rivier over en volg je een duidelijk pad langs de Dora del Nivolet, langs stenen stallen en oude herdersplekjes. Het spoor klimt gestaag naast de beek, met kleine watervallen en stroomversnellingen altijd in de buurt. Hogerop wordt de helling steiler en win je via haarspeldbochten hoogte tot je in brede weiden komt, met uitzicht terug over Valsavarenche. Een laatste klim brengt je op het Nivolet-plateau, waar een kralenketting van meertjes de toppen weerspiegelt.

Daarna loopt het pad ontspannen verder tussen waterplassen en plukken alpenbloemen, met Taou Blanc en andere toppen langs de hemelrand. Al snel duikt Rifugio Savoia op bij Lago Rosset, de stenen gebouwen net boven de oever. Eenmaal aangekomen kan de rugzak af, vul je je fles bij de fontein en wandel je even naar het meer. Zeker tegen de avond is het fijn op het terras, terwijl het licht langzaam van het Gran Paradiso-massief glijdt.

Als je de meren en moerassen van het hoge plateau achter je laat, steek je vandaag over van de wereld van de Gran Paradiso gletsjers naar de kop van het Rhêmes-dal. De ochtend begint relaxed langs Lago Rosset en de Trebecchi-meren, daarna wordt het wilder terwijl je naar de hoofdkam klimt. Na Col Rosset (3.025 m) ontvouwt zich een lange afdaling in een brede gletsjervallei, waar weiden, beken en watervallen je naar de volgende hut brengen.

Vanaf de hut slingert het pad tussen poeltjes en grasrichels door en volg je markeringen over het Nivolet-plateau. Al snel passeer je Lago Rosset en de kleinere Trebecchi-meren, met Taou Blanc en verre ijsvelden in de spiegeling. Daarna trekt het spoor steiler omhoog, over rots en puin naar Col Rosset, waar je even met één voet in twee dalen staat en wijd uitzicht hebt op de omliggende toppen. Aan de andere kant daal je stenig af het bovenste Vallone di Rhêmes in, dat langzaam overgaat in alpenweiden.

Lagerop volg je de beek over een zachte dalbodem, langs stenen stallen en grazende koeien. Houten bruggetjes en korte bosstukjes kondigen de terugkeer naar de bewoonde wereld aan, al blijven de bergen dichtbij voelen. Een laatste, gemak­kelijke aanloop over vlakke weiden brengt je bij Rifugio Benevolo, knus naast de stroom. Hier kan de rugzak af, spoel je het stof van je schoenen en kijk je hoe het avondlicht langs de Rhêmeswand glijdt.

Als je de brede kom rond de hut verlaat, volg je de Dora di Rhêmes stroomafwaarts richting zachter terrein. Je begint tussen hoge weiden en morenes, met het ijs van de Gran Rousse en de Grande Sassière nog vlakbij. Langzaam wordt het dal smaller en klinkt de rivier steeds harder. Tegen de tijd dat de eerste bomen en stenen huizen opduiken, voelt het ruige bovenste dal aangenaam ver weg.

Het pad daalt langs de beek, langs watervallen, houten bruggetjes en kleine zomerboerderijen waar koeien grazen op felgroene hellingen. De lariksen worden dichter en het spoor wisselt tussen zachte bospaden en stenige stukken vlak bij het water. Je loopt door het gehucht Thumel en volgt daarna rivieroeverpaadjes richting Bruil, met vaak een blik terug op de besneeuwde kam. Oude schuren, kapelletjes en hooilanden geven het dal een rustige, bewoonde sfeer.

Verderop verlaat de route de rivier en klim je kort door weiden en verspreide chalets. Een laatste korte stijging brengt je bij Rifugio delle Marmotte, op een grasbult net boven het dorp. Vanaf het terras kijk je uit over de daken van Rhêmes-Notre-Dame en terug naar de toppen waar je dag begon. Een fijne plek om je schoenen uit te trappen en een stille avond in het park mee te pakken.