Basic West Highland Way – Gemiddeld

Vanaf Rowardennan laat je het laatste stukje bebouwing snel achter je en duik je de wilde eikenbossen en stille kiezelbaaitjes in. De loch loopt de hele dag met je mee, soms spiegelglad, soms vol rimpels van de wind. Ben Lomond (974 m) zakt langzaam weg achter je, terwijl de grillige toppen bij Arrochar steeds duidelijker in beeld komen. Het is een lange, soms pittige wandeldag, maar eentje vol karakter, waterzicht en dat lekkere gevoel echt buiten te zijn.

Het pad start op een breed bospad langs de loch en verandert dan in een ruiger spoor dichter bij het water. Je slingert tussen wortels en rotsblokken door, steeds weer een baai in en uit, met korte klimmetjes van zo’n 80 meter wanneer het spoor over rotsige richels boven het water trekt. Na de bosbothy bij Rowchoish wordt het nog wat wilder en loop je verder naar het hotel en de waterval van Inversnaid, waar het pad vol trappen en bochtige traverses blijft spelen.

Na het laatste uitzichtpunt buigt het pad weg van de oever en wordt het zachter onder je voeten, over weilanden en tussen losse bomen door. Een laatste vriendelijke afdaling brengt je bij de paar gebouwen van Inverarnan aan de rivier. Volg de bordjes onder de grote weg door richting inn, bunkhouse of camping. Daar kunnen de schoenen uit, kan de was aan de lijn en is het tijd om verhalen over wortels, rotsen en golfslag nog eens lachend terug te halen.

Vanaf Inverarnan volg je het dal van de River Falloch en laat je de loch echt achter je. Het pad duikt de Highlands in, langs banken, bruggetjes en oude spoorlijnen, met het water steeds ergens in de buurt. Naarmate je richting Crianlarich draait, schuiven de grote jongens in beeld: Ben More (1174 m), Stob Binnein (1165 m) en verderop Ben Lui. Langzaam wandel je een ruimer, opener landschap binnen richting Tyndrum.

Direct na het dorp klimt een stenig bospad stevig boven weg en spoor uit, waarna het afvlakt tot een zacht, mossig spoor door eiken en dennen. Het pad golft langs de River Falloch, over kleine bruggetjes en langs oude shielings en een viaduct. Daarna volgt een geleidelijke stijging van ongeveer 200 meter door dichter bos, tot bij de splitsing naar Crianlarich. Daar slaat het spoor linksaf en zoek je hoger terrein op, met brede blikken terug het dal in.

Na de bosrand wordt de wereld opener, met ruige grazige velden en her en der een berk. Het pad kruist een oud militair weggetje en volgt een vriendelijk terras tussen beekjes door, terwijl Ben Lui zich voor je ontvouwt. Zodra de hekken en sporen zich ophopen, weet je dat Tyndrum om de hoek ligt. Je loopt langs camping en huizen het dorp in, waar herberg, cabins of hostel nooit ver van het pad liggen.

Vanaf Tyndrum stap je zo het dal in, over oude drovewegen langs kabbelende beekjes en het spoor dat trouw met je meeloopt. De bergen kruipen dichterbij, met Beinn Dorain (1076 m) en Beinn an Dothaidh (1004 m) als wachters boven de lijn. Na de laatste bomen bij Bridge of Orchy gaat de wereld open en steek je de lege Rannoch Moor over, terwijl Buachaille Etive Mor (1022 m) recht voor je opdoemt als een stenen poort.

Het pad verlaat het dorp op een duidelijk spoor dat rustig stijgt tussen velden en her en der een spar. Al snel volg je een oud militair weggetje en klim je zo’n 150 meter door Glen Orchy, met blikken terug op Tyndrum en vooruit naar de kegel van Beinn Dorain. Daarna daal je geleidelijk af naar rivier en hotel bij Bridge of Orchy, waar de hoofdklim begint: nog eens 250 meter omhoog door hei naar het brede, stenige plateau van Rannoch Moor.

Over de vlakte rolt het spoor tussen meertjes en losse rotsblokken door, terwijl de toppen van Glen Coe elke bocht groter lijken te worden. Een laatste korte klim en afdaling brengen je bij de grote weg, waar de witte gebouwen van Kingshouse aan een bocht in de rivier liggen. Rondom liggen hotel, bunkhouse en camping gezellig bij elkaar, zodat je zonder zoeken je slaapplek vindt en de avondgloed op Buachaille Etive Mor nog even kunt bewonderen.

Je vertrekt bij de witte gebouwen van Kingshouse, met Buachaille Etive Mor (1022 m) als imposante buurman in je rug. Het pad trekt langzaam Glen Coe in, langs de weg en onder steile rotswanden door, terwijl de Mamores al aan de horizon liggen te lonken. Boven op de Devil’s Staircase kijk je terug over Rannoch Moor en in de verte naar Ben Nevis (1345 m), voordat je afzakt richting het zeearmstadje Kinlochleven.

Vanaf het hotel volg je een duidelijk spoor langs de rivier dat aansluit op de oude militaire weg door de vallei. Het stijgt gemoedelijk langs natte kuilen en steenmannen, terwijl Stob Dearg kleiner wordt achter je. Bij het bordje naar de Devil’s Staircase begint het echte werk: in zigzags klim je zo’n 250 meter omhoog over stenen en gruis naar een pas rond 550 meter, met de Mamores als zaagtandige skyline en de eerste glimp van Loch Leven.

Daarna wacht een lange afdaling, bijna 600 meter lager naar het dal. Het pad buigt om de heuvel heen en duikt dan steeds steviger omlaag, met de grote metalen leidingen van de waterkrachtcentrale als baken. In het bos volg je het spoor tot je de rivier en de eerste straatjes bereikt. Pensions, hostel en camping liggen handig bij elkaar langs de weg of bij het water, perfect om neer te ploffen met een bord eten.

Vanaf het water bij Kinlochleven klim je meteen uit het dal en een lege hoge wereld in. Het oude militaire pad trekt langs de brede kom van de Lairigmor, met omgevallen crofts en lange ruggen als gezelschap. Zodra je naar Glen Nevis draait, staat ineens Ben Nevis (1345 m) vol in beeld, een grijze muur aan het einde van het dal, die je bijna het stadje Fort William in lijkt te trekken.

Uit het dorp volg je eerst steile straatjes die al snel overgaan in een rotsig bospad tussen berken en dennen. In rustige zigzags klim je ongeveer 300 meter naar een brede pas, terwijl Loch Leven achter je wegzakt en de Mamores links naast je oprijzen. Daarna valt het tempo terug en wandel je over het vriendelijke karrespoor van de Lairigmor, langs beekjes, schapenhekjes en de ruïne van Tigh-na-sleubhaich, tot aan de rand van het bos boven Glen Nevis.

Bospaden en bredere wegen leiden je langs de helling, met steeds ruimere blikken door Glen Nevis. Een lange afdaling over stenen en grind verliest zo’n 400 meter hoogte tot je bij weg en rivier uitkomt aan de rand van de bebouwing. Vanaf hier volg je trottoirs en bordjes langs huizen en winkels naar het centrum van Fort William, waar hotels, hostels en B&B’s dicht bij elkaar liggen en je snel eten, douche en bed hebt geregeld.

Na het ontbijt is je reis ten einde. Ons arrangement stopt hier. We wensen je een goede en vlotte terugreis.