Beginner Champoluc Traverse

Deze eerste tocht is een fijne binnenkomer, met een gestage klim vanuit Champoluc en meteen dat lekkere gevoel dat je de bergen in schuift. Het pad wint rustig hoogte en brengt je weg uit het dalritme, richting stillere hellingen en bredere uitzichten. Kort, overzichtelijk en precies goed om erin te komen. Geen grote drama’s, wel meteen zo’n dag waarop je voelt dat de huttenmodus is aangezet.

Vanuit Champoluc loopt de route omhoog over goed begaanbare bergpaden en tracks. Het meeste klimwerk zit in het eerste deel, waar je vlot hoogte pakt door bos en open stukken op de flank van de vallei. Daarna wordt het allemaal wat losser en golvender, met kleinere stijgingen en dalingen. Het is een mooie opwarmer, nergens echt wild, maar wel genoeg om de benen wakker te maken.

De aankomst bij Rifugio Guide Frachey voelt meteen goed. Na de hoofdklim kom je in rustiger terrein, met het dal al een stuk onder je. De hut ligt heerlijk in het landschap en heeft precies die sfeer waardoor je rugzak vanzelf op de grond ploft. Schoenen uit, drankje erbij, en je merkt dat de oversteek nu echt begonnen is.

Deze dag voelt al duidelijk alpiener, zonder meteen gemeen te worden. Na een eerste stukje dalen draait de route weer omhoog en klim je gestaag een hoger en stiller bergdecor in. De vallei opent zich, de hellingen worden ruimer en je krijgt steeds meer dat gevoel van onderweg zijn tussen hut en hooggebergte. Een mooie verbindingsdag met veel flow en flink wat bergsmaak.

Vanaf Rifugio Guide Frachey daalt het pad eerst licht, waarna de lange klim begint. Je trekt langs verspreide alpenweides en kleine bergnederzettingen, en volgt daarna bergpaden hoger de vallei in. Het stijgen bouwt rustig op en wordt later wat langer en serieuzer. Onderweg geven de vallei van Nana en de omliggende bergflanken de route een open, ruig en heel aangenaam karakter.

Rifugio Grand Tournalin duikt op een sterke plek op, hoog in het landschap en dicht bij de bergen. Geen spectaculaire finish, wel eentje die precies goed valt. Je komt er aan met dat fijne gevoel van een dag die mooi in elkaar zat. Het dal ligt ver onder je en de omgeving voelt ineens net wat stiller, hoger en echter.

De laatste dag is meteen ook de pittigste. Je begint op smalle paden met een touwpassage, steekt daarna Colle Vascoccia over en duikt vervolgens in een lange, steile afdaling terug naar Champoluc. Het landschap voelt hier ruiger en grootser dan op de eerdere dagen. Voor beginners met wat durf is dit een topafsluiter, maar helemaal in het begin kan het best even spannend aanvoelen.

Direct vanaf de hut klim je kort en kom je al snel in het technischste stuk van de hele oversteek. Op de rope-assisted passage is concentratie nodig, en het pad blijft een tijd smal terwijl je richting Colle Vascoccia trekt. Om je heen staan toppen als Becca di Nana en Gran Dent, wat de route extra alpiene smoel geeft. Na de col verandert alles en neemt de afdaling het over.

De terugweg naar het dal is lang en stevig, met veel hoogtemeters omlaag voordat het terrein eindelijk milder wordt bij Champoluc. Langzaam komen huizen, wegen en dalgeluiden weer terug. Dat geeft zo’n mooi contrast na een paar dagen in de hoogte. De finish voelt voldaan, met zware benen, frisse kop en precies genoeg bergstof om nog lang van na te genieten.