Intermediate Aosta Trail

Als je de hoge weiden rond de hut achter je laat, trekt deze etappe door een paar ruige bergkommen. Daarna klim je richting het einde van de Grauson-vallei, waar rotsige kammen en kleine meertjes liggen onder de lange graat van Punta Tersiva (3.512 m). Na een hoog, vaak winderig bergpas verandert het decor compleet. Voor je ligt een brede gletsjerkom, met Lago Miserin als een glinsterend oog tussen bleek gesteente en gras, waar vanavond de berghut op je wacht.

Het smalle pad daalt eerst kort, met brede vergezichten, en klimt daarna rustig stroomopwaarts langs de Torrent Grauson. Vanaf de omgeving van Pralognan wandel je door licht stijgende weiden langs verspreide stenen boerderijen. Al snel wordt het pad steiler over ruiger terrein en kom je een hangdal binnen dat wordt bewaakt door steile rotswanden. Een reeks terrassen voert langs de Laghi Doreire, een keten van kleine bergmeertjes, richting de Passo dell’Invergneux (2.902 m). Deze rotsige pas brengt je even op een gebroken plateau met wijd uitzicht op kammen en verre gletsjers. Echt genieten. Vanaf de top duikt het pad een kom in via steile grindstroken vol blokken, gevolgd door zachtere hellingen.

Niet ver van Lago di Ponton klim je nog kort naar de Fenêtre de Champorcher (2.827 m), waar je de Gran Paradiso kunt bewonderen tijdens een welverdiende pauze. Daarna begint de laatste afdaling richting de kom van Miserin, waar de ondergrond merkbaar zachter wordt. Bij het kleine Lago Nero buigt het pad langs de oever richting Lago del Miserin, waar een kapelletje en een handvol gebouwen opduiken. De hut ligt net iets hoger en het terras trakteert je op geweldige uitzichten over het meer en de omliggende toppen. Goed gedaan, tijd om achterover te leunen.

Na de grote bergpassen voelt deze etappe vanaf de rustige oevers van Lago Miserin als een zachte uitademing. Terwijl het pad de kom uit slingert, verdwijnen het kapelletje en de omliggende toppen langzaam uit beeld. Na een korte klim bereik je een brede balkonroute hoog boven het dal. De rest van de dag daal je ontspannen af door open weiden en stille zijdalen, met Monte Rascias (2.783 m) en Monte Dondena (2.543 m) als schilderachtig decor.

Het pad loopt eerst boven het meer langs en stijgt dan zacht over grashellingen naar een brede schouder met blokken naast Lago Pontonnet, tussen Lago Nero en Lago Bianco door. Vanaf hier volg je oude herderspaden in een reeks haarspeldbochten naar beneden, langs ruïnes, watergeulen en kleine beekjes die in de zon schitteren. De afdaling wordt gaandeweg steiler, maar het spoor blijft duidelijk terwijl je alpenweiden en rotsrichels kruist. Bij elke bocht opent zich een nieuw uitzicht in het Champorcher-dal.

Verder beneden vlakt de route af in brede weiden waar koeien rond verweerde schuren grazen. Een laatste traverse brengt je op het grasplateau van Rifugio Dondena, gezellig boven de vallei gelegen. De perfecte plek om te ontspannen, iets te drinken en je energie weer op te laden.

Deze etappe laat de brede weiden rond de hut achter zich en brengt je dicht bij het gebied rond de Mont Avic (3.007 m). Na een makkelijke start langs paden en beekjes wordt de route steiler en volg je paadjes hoog boven het dal. Hoe hoger je klimt, hoe beter de uitzichten worden, met Bec Barmasse (2.302 m) en in de verte de Gran Paradiso-groep in beeld. Later op de dag wordt het terrein weer zachter en wandel je naar je hut op een hangend plateau vol donkere meertjes en torenhoge toppen.

Vanaf Rifugio Dondena volg je het pad over de weiden en steek je de beek over bij de kapel Notre Dame de la Neige. Het pad stijgt vervolgens gestaag over open hellingen, langs Lago di Giasset en uitzichtpunten hoog boven de vallei, tot je het hoogste punt van de dag bereikt op 2.378 m. Via de Giro dei Laghi daal je af door golvend terrein, langs meerdere meren, oude stenen ruïnes en bergstromen. Lago di Vernouille vormt het begin van een vlakker stuk richting Lago Muffé, naast de Giardino del Cielo e del Tempo. Een ideale plek om even te landen en meer te leren over het Parco Naturale del Mont Avic.

Het pad richting Barbustel wordt hogerop weer steiler en zigzagt omhoog naar de Colle del Lac Blanc (2.280 m), een rotsige kam met weidse vergezichten. Achter dit hoge punt daalt de route kort over zachte ruggen met verspreide blokken en eenzame dennen naar een hut die omringd is door een keten van alpenmeren, waar lichte en donkere poelen tussen de granietplaten liggen. Vanaf deze verhoging boven de meren kun je de avondlichtjes langzaam over de Monte Avic zien schuiven.

Deze etappe brengt je uit het rustige merenbekken van de hoogvlakten van Mont Avic terug het dal in. De dag begint tussen lariksen, donker water en licht graniet en ruilt stukje bij beetje rots in voor bos en alpenweide. Terwijl je afdaalt, verdwijnen de ruige ruggen achter je en komt de Aostavallei langzaam in beeld. Tegen de tijd dat je de weg bereikt, zijn toppen en passen vervangen door kerktorens en wijngaarden.

Vanaf de hut volgt het pad eerst de oevers van Lago Vallette en buigt dan af in een gelijkmatige afdaling. Je zakt door lariks- en sparrenbossen, langs uitkijkpunten boven Lago di Réder en een houten vlonderpad over een moerassig stuk. Lager slinger je tussen open plekken door, steekt kleine beekjes over en loopt door diepe wouden, terwijl Monte Avic achter je blijft. Een reeks haarspeldbochten brengt je vervolgens naar het lagere bos en de eerste stenen huizen van het dal.

Dieper in het dal sluit het pad aan op een rustig weggetje langs schuren, kapelletjes en kleine gehuchten. Naarmate je de hoofdweg nadert, maakt het ruisen van water plaats voor het zachte geluid van verkeer. Een kort stuk verder wandelen brengt je bij de bushalte, waar je kunt uitrusten en nog even naar de hoge ruggen kijken tot de bus komt. Tijd om je volgende avontuur uit te stippelen?