> Wandel de eerste etappes van de Alta Via 2 op een ontspannen manier
> Overnacht drie keer in sfeervolle berghutten en alpenherbergen
> Trek door het natuurpark Puez-Odle van Brixen naar Ortisei
Het avondlicht kleurt de Odle-toppen oranje, op het terras van Rifugio Plose worden de verhalen van de dag uitgewisseld en het pad van morgen ligt al klaar boven de boomgrens. Dit zijn van die typische Dolomietenmomenten waar je graag wat langer van geniet. Precies daarom bestaat deze 4-daagse variant.
Deze route volgt hetzelfde prachtige traject als onze Dolomites Highlights Trek, maar voegt helemaal aan het begin een extra overnachting in Rifugio Plose toe. Daardoor wandel je ook de etappe van Brixen naar Plose en beleef je de route vanaf het echte begin. Vanuit Brixen laat je stap voor stap het dal achter je en trek je een landschap binnen van alpenweides, panoramische bergkammen en indrukwekkende kalkstenen pieken.
In vier dagen wandel je door het hart van het natuurpark Puez-Odle, een van de mooiste gebieden van de Dolomieten. De overnachtingen in Rifugio Plose, Gampenalm en Rifugio Juac verdelen de route perfect en geven je extra tijd om te genieten van een lange lunch in de bergen, een zonnig huttenterras of simpelweg het uitzicht. De tocht eindigt in Ortisei, diep in Val Gardena, met een fototoestel vol herinneringen en de Dolomieten nog vers in de benen.
Vanuit Bressanone gaat het eerst nog vriendelijk de stad uit, maar daarna klimt de route stevig door richting de Plose. Dit is een flinke stijging vanuit het Eisackdal de bergen in, met onderweg steeds meer Dolomieten in beeld. Boven bij Rifugio Plose voelt de aankomst als een prijs, eentje waar je benen even stil van worden.
Je loopt langs de brug bij het Psalm Trail en klimt daarna via wijngaarden en rustige straatjes boven Bressanone naar St. Andrä. Bij het kabelbaanstation pik je het startpunt van de beroemde Alta Via 2 op. Wil je de benen wat sparen, dan kun je vanaf St. Andrä de kabelbaan richting de Plose nemen.
Het laatste stuk trekt richting Valcroce en de hoge flank van de Plose, met steeds bredere uitzichten op de Dolomieten en het Eisackdal diep beneden. Aankomen bij Rifugio Plose is heerlijk duidelijk: schoenen uit, schouders los, frisse berglucht erin en kijken maar. Ja hoor, dit is lekker binnenkomen.
Vanaf Rifugio Plose begint de route met weidse uitzichten over de Dolomieten, voordat je geleidelijk hoogte verliest. Eerst daal je over open flanken en panoramapaden, met uitzicht richting de Odle/Geisler en de stoere Sass de Putia, ook Peitlerkofel genoemd, 2.875 meter hoog. Het is een pittige etappe met een lange afdaling en daarna een stevige klim naar de pas.
De eerste helft daalt gestaag vanaf de Plose, langs de Plose Panorama Trail en plekken waar je vanzelf even langzamer gaat lopen. Daarna draait de route de duimschroeven weer aan met de klim naar Forcella Sass de Putia, de Peitlerscharte, rond 2.357 meter. Dat is de grote test, zo’n klim waar je benen mopperen maar je ogen feest vieren.
Na de pas wordt het vriendelijker en trek je over hoog terrein door richting Gampenalm. De aankomst is heerlijk Dolomietenwerk: houten hut, almweides, bergen rondom en dat gevoel van, ja hoor, nu mag je zitten. Een prachtige plek om binnen te rollen na een stevige oversteek.
Een stevige Dolomietenoversteek met peper in de kuiten: vanaf de groene almen rond Gampenalm klim je de ruige kalkwereld van Puez-Odle in, daarna draait het spoor zuidwaarts richting de Seceda-kant. Sobutsch (2.486 m), Wasserkofel (2.644 m) en die scherpe Puez-lijn maken dit een grootse bergtocht.
De route stijgt gestaag vanuit de almweides naar de hoge flank bij de Croce Pass en het natuurpark Puez-Odle, om daarna ruiger terrein onder Forcella Roa in te duiken. Na de grote klim golft het pad over open hellingen met uitzicht richting Vallunga, Seceda en de Sassolungo-groep. Daarna wordt het vriendelijker, met een lange afdaling over zachtere hellingen en langs bosranden.
Rifugio Juac ligt heerlijk beschut boven Selva, precies zo’n plek waar je automatisch wat langzamer gaat lopen. Schoenen uit, blik op standje Dolomieten, en nagenieten maar. Dit is aankomen met een gouden randje.
Een mooie afdaling van Rifugio Juac naar Ortisei, waarbij het ruige decor van de Odle- en Sassolungo-groep langzaam plaatsmaakt voor zachtere weides, bospaden en de eerste tekenen van Val Gardena-leven. Het gaat vooral omlaag, al bijt het begin nog een beetje voordat de route lekker richting het dal gaat rollen.
Vanaf de hut loopt het pad over open hellingen met uitzicht richting Seceda, de Odle-groep en Sassolungo. Na een lichte klim naar het hoogste punt buigt de route westwaarts over grashellingen en door rustig bos. Daarna begint de grote afdaling, gestaag langs bergwegen, verspreide boerderijen en uitzichtplekken boven Ortisei.
De laatste kilometers schuif je Ortisei binnen, waar de stilte van de bergen plaatsmaakt voor dorpsgezelligheid. Terrassen, kerktorens en die Val Gardena-sfeer nemen het soepel over. Na de lange afdaling vanaf de hoge almen voelt aankomen hier relaxed, zonnig en dik verdiend.
