Alta Via 1 - 7 dagen

De etappe begint met het technisch meest uitdagende en blootgestelde deel van de hele route: een reeks Via Ferrata-paden met kabels en ladders die afdalen van Nuvolau naar de vallei. Dit gedeelte is spannend, maar kort. Als je onze route volgt, loop je langs deze via ferrata, maar je maakt er geen gebruik van. Je komt wel langs een stuk met ladders en vaste kabels om je aan vast te houden. Zulke kabels kom je vaker tegen op deze route; ze dienen als extra ondersteuning en vereisen geen speciale uitrusting.

Vervolgens daal je de rest van de weg af naar een bergpas bij de vallei waar je weer begint te klimmen, naar de pas van Forcella Ambrizzola. Terwijl je deze pas oversteekt doemt de indrukwekkende Monte Pelmo in de achtergrond op. Hier daal je af door stukken bos totdat de Monte Pelmo, ook wel bekend als de Troon van de Goden, ineens ongelooflijk dichtbij komt. Je loopt langs Rifugio Città di Fume verder naar de Staulanza pas waar je het het gemoedelijke Rifugio Passo Staulanza vindt.

Tip: In Rifugio Passo Staulanza kun je na een lange dag op de trails heerlijk ontspannen en opladen in de wellnessruimte en de hot tub met prachtig uitzicht op de Monte Pelmo (tegen een toeslag). De hut biedt ook een was- en droogservice aan voor een extra vergoeding, mocht je daar gebruik van willen maken.

Deze etappe brengt je naar het Monte Civetta-gebied, een van de meest indrukwekkende delen van de route. Vanaf Rifugio Passo Staulanza klim je richting Rifugio Coldai met ongeveer 900 m stijging over de dag. De klim is gestaag en veeleisend, maar de uitzichten op Monte Pelmo en de omliggende rotswanden maken dit een gedenkwaardige bergetappe.

Na Rifugio Coldai gaat de route verder naar Lago Coldai voordat je verder afdaalt in het Monte Civetta-gebied. Zodra je van het meer af bent, kun je een korte omweg van ongeveer 20 minuten omhoog maken naar Rifugio Tissi als je wilt stoppen voor een snack, een drankje of een korte rust voordat je verder gaat. Rond Monte Civetta blijft het terrein rotsachtig en alpien, met paden die een stabiele voet vereisen.

Vanaf hier gaat de route verder naar het zuiden richting Rifugio Vazzoler. Het laatste stuk combineert ruw bergterrein met een geleidelijke afdaling, waardoor je na een volle dag in de Dolomieten bij de hut aankomt.

Deze etappe is korter dan de vorige, maar laat je niet misleiden door de afstand. Vanaf Rifugio Vazzoler steek je over naar de zuidkant van de groep Civetta en Moiazza, met ongeveer 640 hoogtemeters over rotsachtige paden, puinhellingen en rotsblokkenvelden. Op sommige plaatsen gaat het wandelen langzaam, en in bepaalde gedeelten is het pad minder duidelijk gemarkeerd dan je gewend bent op de Alta Via 1. Neem de tijd en houd je aandacht bij de ondergrond en de route.

Onder de hut verlaat pad 554 de weg bij een haarspeldbocht op ongeveer 1.430 meter en klimt het door bergdennen richting Forcella Col dell'Orso. Vanaf daar slingert het pad omhoog naar Forcella del Camp op 1.933 meter, het hoogste punt van de dag, met een steil laatste stuk over losse ondergrond. Aan de andere kant steek je onder de Torri del Camp door en ga je over brede puinhellingen. Deze hellingen veranderen elke winter een beetje, waardoor verfmarkeringen en steenmannetjes over bepaalde stukken schaars kunnen zijn of kunnen ontbreken. Doe het rustig aan bij splitsingen, kijk vooruit naar de volgende markering en zorg dat je de route offline op je telefoon beschikbaar hebt.

Een laatste stuk over puin brengt je naar Col dei Pass, en vanaf daar is het een korte wandeling naar Rifugio Carestiato op 1.834 meter. Bij lage bewolking of regen zijn de open gedeelten moeilijker te volgen, dus vertrek vroeg en houd ruimte over in je dag. Zodra je op het terras zit met de wanden van de Moiazza achter je, voelt deze etappe meer dan verdiend.

Het laatste stuk voelt als het sluitstuk van een echte Alta Via 1-reis. Vanuit Rifugio Carestiato begin je aan de lange afdaling richting Agordo, waarbij je stap voor stap het hooggebergte achter je laat. De route gaat voornamelijk bergafwaarts, eerst over bergpaden en natuurlijke grond, later met rustigere paden en wegdelen. Neem de tijd, want de afdaling is lang en kan vermoeiend zijn voor de benen.

Het landschap verandert geleidelijk naarmate je hoogte verliest. Rotsachtige hellingen en open berggrond maken plaats voor bos, lagere hellingen en uiteindelijk de vallei. Je passeert Malga Framont en daalt verder af richting Agordo, met het gevoel van aankomst dat sterker wordt naarmate de route dichter bij de stad komt. Het is geen technisch einde, maar het vraagt wel om een stabiele tred.

In Agordo komt de tocht ten einde. Na dagen van rifugio’s, rotswanden, bergpassen en lange paden, is dit het moment om te stoppen, terug te kijken en te genieten van wat je hebt volbracht. Rugzak af, laarzen uit, en tijd voor die welverdiende birra.