Alta Via 1 - 7 dagen

De etappe begint met het technisch meest uitdagende en blootgestelde deel van de hele route: een reeks Via Ferrata-paden met kabels en ladders die afdalen van Nuvolau naar de vallei. Dit gedeelte is spannend, maar kort. Als je onze route volgt, loop je langs deze via ferrata, maar je maakt er geen gebruik van. Je komt wel langs een stuk met ladders en vaste kabels om je aan vast te houden. Zulke kabels kom je vaker tegen op deze route; ze dienen als extra ondersteuning en vereisen geen speciale uitrusting.

Vervolgens daal je de rest van de weg af naar een bergpas bij de vallei waar je weer begint te klimmen, naar de pas van Forcella Ambrizzola. Terwijl je deze pas oversteekt doemt de indrukwekkende Monte Pelmo in de achtergrond op. Hier daal je af door stukken bos totdat de Monte Pelmo, ook wel bekend als de Troon van de Goden, ineens ongelooflijk dichtbij komt. Je loopt langs Rifugio Città di Fume verder naar de Staulanza pas waar je het het gemoedelijke Rifugio Passo Staulanza vindt.

Tip: In Rifugio Passo Staulanza kun je na een lange dag op de trails heerlijk ontspannen en opladen in de wellnessruimte en de hot tub met prachtig uitzicht op de Monte Pelmo (tegen een toeslag). De hut biedt ook een was- en droogservice aan voor een extra vergoeding, mocht je daar gebruik van willen maken.

Deze etappe voert je naar het Monte Civetta-gebied, een van de meest indrukwekkende delen van de route. Vanaf Rifugio Passo Staulanza klim je richting Rifugio Coldai met ongeveer 900 m stijging over de dag. De klim is gestaag en veeleisend, maar de uitzichten op Monte Pelmo en de omliggende rotswanden maken dit tot een gedenkwaardige bergetappe.

Na Rifugio Coldai gaat de route verder naar Lago Coldai, een goede plek om even te pauzeren voordat je verder gaat langs de hoge route richting Rifugio Tissi. Rond Monte Civetta blijft het terrein rotsachtig en alpien, met paden die een stabiele voet vereisen. De uitzichten zijn uitstekend, maar dit is geen sectie om op de automatische piloot te lopen.

Voorbij Rifugio Tissi gaat de route verder naar het zuiden en daalt uiteindelijk af richting Rifugio Vazzoler. De aankomst voelt welverdiend, met de etappe die klimmen, dalen en ruig bergterrein combineert in één volledige Dolomieten dag.

Deze etappe is korter dan de vorige, maar het voelt nog steeds als een echte bergroute. Vanaf Rifugio Vazzoler beweeg je langs de zuidkant van het Civetta-gebied, met ongeveer 640 m stijging en ruw terrein onder de voeten. De route doorkruist open berggrond, rotsachtige paden, grind en alpenoppervlakken, waardoor het schilderachtig blijft maar nooit als een eenvoudige wandeling aanvoelt.

Het pad klimt richting de passen op weg naar Rifugio Carestiato. Je moet alert blijven op de ruigere secties, vooral waar losse stenen en oneffen grond het lopen vertraagt. Achter je zijn de rotsformaties van het Civetta-gebied, terwijl de route geleidelijk opent naar het zuidelijke deel van de tocht.

Je arriveert bij Rifugio Carestiato na een kortere maar nog steeds serieuze etappe. De afstand is beheersbaar, maar het klimmen, dalen en ruige terrein behouden het bergkarakter tot het einde.

Het laatste stuk voelt als het sluitstuk van een echte Alta Via 1-reis. Vanuit Rifugio Carestiato begin je aan de lange afdaling richting Agordo, waarbij je stap voor stap het hooggebergte achter je laat. De route gaat voornamelijk bergafwaarts, eerst over bergpaden en natuurlijke grond, later met rustigere paden en wegdelen. Neem de tijd, want de afdaling is lang en kan vermoeiend zijn voor de benen.

Het landschap verandert geleidelijk naarmate je hoogte verliest. Rotsachtige hellingen en open berggrond maken plaats voor bos, lagere hellingen en uiteindelijk de vallei. Je passeert Malga Framont en daalt verder af richting Agordo, met het gevoel van aankomst dat sterker wordt naarmate de route dichter bij de stad komt. Het is geen technisch einde, maar het vraagt wel om een stabiele tred.

In Agordo komt de tocht ten einde. Na dagen van rifugio’s, rotswanden, bergpassen en lange paden, is dit het moment om te stoppen, terug te kijken en te genieten van wat je hebt volbracht. Rugzak af, laarzen uit, en tijd voor die welverdiende birra.