Express Aosta Trail

Vanaf de bushalte in Champlong laat je de drukte van het dal achter je en klim je een hele dag lang naar een van de stillere hoekjes van het Gran Paradiso-gebied. Bospaden, kolkende beken en hoge watervallen maken langzaam plaats voor open weiden en brede gletsjerdalen. In de laatste kom verschijnt Lago Miserin als een zilveren plaat tussen bleke rots en gras, met een kleine kapel en de stenen hut boven het water.

Vanaf de weg loopt een spoor door lariks en spar naar de bodem van het Ullaz-dal, waar je de beek stroomopwaarts volgt. Het pad steekt houten bruggetjes over en passeert een reeks watervallen, met af en toe een uitzichtpunt terug naar de Aostavallei. Hogerop buigt het uit in brede weiden vol blokken en zomerboerderijen, terwijl marmotten fluiten op de hellingen en de ruggen van het Gran Paradiso-massief de zuidelijke horizon vullen.

Na de laatste alpenweiden wordt het steiler en klim je in lange haarspeldbochten over ruiger terrein richting de Miserin-kom. Boven de laatste rand duiken de kapel Notre Dame de la Neige en de dam op, met het meer dat zich erachter uitstrekt. Een ontspannen stukje langs de oever brengt je bij de hut, op een klein terras net boven het water. Hier kan de rugzak af, vul je je fles en kijk je hoe het avondlicht over het meer schuift.

Na de grote bergpassen voelt deze etappe vanaf de rustige oevers van Lago Miserin als een zachte uitademing. Terwijl het pad de kom uit slingert, verdwijnen het kapelletje en de omliggende toppen langzaam uit beeld. Na een korte klim bereik je een brede balkonroute hoog boven het dal. De rest van de dag daal je ontspannen af door open weiden en stille zijdalen, met Monte Rascias (2.783 m) en Monte Dondena (2.543 m) als schilderachtig decor.

Het pad loopt eerst boven het meer langs en stijgt dan zacht over grashellingen naar een brede schouder met blokken naast Lago Pontonnet, tussen Lago Nero en Lago Bianco door. Vanaf hier volg je oude herderspaden in een reeks haarspeldbochten naar beneden, langs ruïnes, watergeulen en kleine beekjes die in de zon schitteren. De afdaling wordt gaandeweg steiler, maar het spoor blijft duidelijk terwijl je alpenweiden en rotsrichels kruist. Bij elke bocht opent zich een nieuw uitzicht in het Champorcher-dal.

Verder beneden vlakt de route af in brede weiden waar koeien rond verweerde schuren grazen. Een laatste traverse brengt je op het grasplateau van Rifugio Dondena, gezellig boven de vallei gelegen. De perfecte plek om te ontspannen, iets te drinken en je energie weer op te laden.