Beginners Tour des Pérics

De route begint in het kleine plaatsje L'Hospitalet-près-l'Andorre en laat de weg al snel achter zich om een rustigere vallei te volgen. Na een makkelijke start langs een paar bergbeekjes klimt het pad gestaag door het bos richting het hoge bekken van Bésines. Geleidelijk openen de uitzichten op de Pyreneeën en omliggende toppen zich, voordat het landschap bij de refuge opener en alpiener wordt.

Vanuit het dorp loopt het pad omhoog over brede paden en smallere trails, langs watervallen en beekjes, door bos en open stukken, met uitzicht op de Pyreneeënvallei. De helling wordt steiler wanneer de route de Bésines-vallei in draait, waar een duidelijk gemarkeerd pad door een naaldbos klimt. Hogerop worden de bomen schaarser en gaat het pad verder over rotsige treden en grazige richels tot aan de oevers van Étang des Bésines en het open keteldal daarboven.

Langs de rand van het meer maakt het pad nog een korte laatste klim door Jasse du Pla naar Refuge des Bésines, dat op een kleine hoogte ligt en ruime uitzichten terug door de vallei biedt. Eenmaal aangekomen kun je je rugzak neerzetten, genieten van een warme maaltijd en vanaf het terras van het stenen gebouw zien hoe het avondlicht langzaam van de omliggende toppen verdwijnt.

Deze hoge traverse verbindt Refuge des Bésines met Refuge d'En Beys door een afgelegen Pyreneese landschap van granieten ruggen, open hellingen en gletsjermeren. De grond is overal ruw en rotsachtig. Vroeg in het seizoen, vooral na sneeuwrijke winters, kunnen aanhoudende sneeuwvelden de etappe veel veeleisender maken en extra voorzichtigheid vereisen.

Vanaf het Bésines-bekken loopt het pad langs oneffen hellingen met rotsplaten, bergstromen en kleine poelen. Het pad is vaak bedekt met losse stenen en granietblokken, dus voorzichtig stappen is belangrijk. De belangrijkste klim voert door een bredere vallei, waarbij de route via stenen mannen over rotsachtige grond en granieten treden naar de Coma d'Anyell-pas op 2.487 m loopt, het hoogste punt van de etappe. In juni en soms tot in juli kunnen hier sneeuwvelden blijven liggen, afhankelijk van de winterse omstandigheden.

Het laatste deel volgt een duidelijk pad dat zich naar beneden slingert in de cirque van En Beys. Deze afdaling verloopt aanvankelijk langzaam en kruist ruwe steenvelden waar je goed op je stappen moet letten. Het terrein wordt geleidelijk zachter en verandert in grasrijke terrassen, maar blijft op sommige plaatsen oneffen. Terwijl je afdaalt, komen de diepgroene wateren van het meer in zicht, omringd door rotswanden. Het pad komt uit bij de oever, waarna je naast Refuge d'En Beys bent. Geniet van een rustige avond aan het water en ontspan.

Dit laatste deel daalt af van het open cirque van En Beys naar de beboste Vallei van Orlu. Beginnend bij het hoog gelegen bergmeer volgt de route de versmallende vallei en laat geleidelijk de rotsachtige toppen achter zich. Terwijl je afdaalt, verzacht het landschap naar weiden en dicht bos, met regelmatig zicht op watervallen en kliffen in het Réserve Nationale d’Orlu. Uiteindelijk bereik je de gemakkelijkere paden en sporen nabij de vallei­bodem.

Vanaf de refuge begint het pad snel te dalen langs de torrent L’Oriège, waarbij je rotsplaten en ruig terrein oversteekt. Later komt het pad in een dennenbos, waar het stijgingspercentage afneemt en het pad breder wordt bij het bereiken van de meertjes van de Vallei van Orlu. Na enkele open plekken maar vooral door diep bos volg je de levendige rivier door de lager gelegen vallei, vaak vergezeld door het gefluit van marmotten en het geluid van water over keien.

Later sluit de route aan op een breder bosspoor dat comfortabel richting Forges d’Orlu leidt. Oude hydraulische gebouwen en informatieborden geven aan dat je de rand van het reservaat bereikt hebt, en de parkeerplaats komt al snel in zicht langs de rivier. De trektocht eindigt hier, waar picknickbanken, schaduwrijke plekken en gemakkelijke toegang tot verder vervoer of accommodatie verderop in de vallei voorhanden zijn.