> Geniet van de Catalaanse Pyreneeën en wandel van hut naar hut
> Breng je nachten door in gezellige berghutten
> Leg meer dan 65 kilometer en meer dan 3.500 hoogtemeters af
Er zijn in de Spaanse Pyreneeën heel wat mogelijkheden om te wandelen, maar wordt het nog beter dan de Carros de Foc? Eerlijk is eerlijk, het is ook een van de bekendste meerdaagse huttentochten in de omgeving. Nogal logisch, want met 65 kilometer, meer dan 3.500 meter hoogteverschil, en 9 gastvrije hutten wacht je een episch avontuur op de Carros de Foc. Wandelen in, even slikken, Parc Nacional d'Aigüestortes i Estany de Sant Maurici wordt niet beter dan dit. Ben je klaar om de wilde en avontuurlijke kant van Catalonië te ontdekken?
Carros de Foc is Catalaans voor Strijdwagens van Vuur en hoewel niemand weet waarom de trektocht deze merkwaardige naam draagt, vinden we hem te gek. De route ontstond in 1987 toen de beheerders van de berghutten in het Park Aigüestortes i Estany de Sant Maurici besloten elkaars hutten te bezoeken. Het resultaat was een mooie rondwandeling, die alle berghutten, "Refugi" in het Catalaans, in de omgeving met elkaar verbindt.
Tijdens dit 6-daagse avontuur, waarbij je van hut naar hut wandelt, begin en eindig je in Espot. Je loopt hoog de bergen in, onderweg kom je veel natuurlijke hoogtepunten tegen. Je overnacht in gezellige berghutten, waar je andere wandelaars ontmoet en kunt genieten van ontbijt, diner en een picknicklunch. We hebben meerdere berghutten geselecteerd om te overnachten, op basis van de lengte van de dagelijkse etappe. Tijdens je dagelijkse wandelingen kom je langs enkele van de andere hutten.
Deze etappe is één lange klim, met 1.030 m stijgen vanaf de start tot aan de hut en praktisch geen afdaling. Het eerste deel van de route gaat over een asfaltweg, voordat je verder loopt over bospaden. Als je de start wat makkelijker wilt maken, kun je de eerste kilometers inkorten met een taxi. Het begin voelt nog overzichtelijk, met makkelijker terrein door het bos en een geleidelijke stijging waarin je rustig je tempo kunt vinden. Het hoogste punt ligt rond 2.340 m, dus zie dit als een stevige bergetappe. Naarmate je hoger komt, verandert het karakter van de route duidelijk.
Na het begin over asfalt loop je verder over relatief eenvoudige bospaden, waarbij je gestaag hoogte wint zonder dat het terrein meteen technisch wordt. Na ongeveer 4,8 km maken deze paden plaats voor vlonderpaden en enkele bruggetjes. De klim gaat gewoon door, maar de ondergrond voelt anders aan. Rond 7,5 km bereik je het eerste meer. Je loopt hier nog zo’n 800 m langs, een mooi stuk om even rustiger te wandelen en van de weerspiegeling te genieten.
Na ongeveer 8,3 km buig je rechts af en wordt de klim serieuzer. Er komen opnieuw vlonderpaden, maar de route wordt daarna ongelijker, rotsachtiger en technischer. Hier moet je stevig staan en goed blijven kijken waar je je voeten neerzet. Rond Lake Ratera wordt het tijdelijk wat makkelijker, zodat je even kunt vertragen en van het uitzicht kunt genieten. Daarna volgt een steiler stuk langs twee kleine zustermeren.
De laatste aanloop naar de hut voelt opener en afgelegener dan het eerdere deel van de route. Je loopt door ruimer bergterrein met rotsige ondergrond en brede uitzichten. Neem rustig de tijd voor deze laatste meters voordat je aankomt bij de berghut.
Je trekt verder door hetzelfde brede, open terrein als in het vorige deel, over rotsachtige ondergrond en af en toe een puinveld. Onze app is hier handig, vooral waar het pad tussen stenen en rotsplaten minder duidelijk is. Na ongeveer 2,8 km is een klein meer een goede plek voor een korte pauze. Vanaf daar houd je rechts aan en begin je af te dalen door een wijds, bijna maanachtig landschap dat afgelegen en stil aanvoelt.
Bij Lago de Naut wordt de afdaling wat praktischer, met een kort klauterstuk waar je je handen kunt gebruiken voor balans. Daarna geeft de route je even wat lucht, met ongeveer 2 km vlakker terrein en nauwelijks stijgen of dalen. Na in totaal ongeveer 5,1 km passeer je Saboredo Regue, midden in deze vlakkere vallei, voordat het pad weer begint te klimmen richting Tuc Gran de Sedrosa.
De route gaat niet helemaal naar Tuc Gran de Sedrosa, maar na de klim wordt de afdaling opnieuw iets technischer. Bereid je voor op een kort T3-stuk. De laatste kilometers leiden langs nog een paar mooie bergmeren en over het rotsachtige, ongelijke terrein waar je de afgelopen twee dagen op de Carros de Foc waarschijnlijk al aan gewend bent geraakt. Niet veel later kom je aan bij je volgende berghut, Refugi Colomèrs, gelegen naast Lake Colomèrs.
Deze veeleisende hooggebergtetocht steekt een van de wildste bergpassen van de route over. Vanuit het granieten bekken rond Ventosa i Calvell klimt het pad naar een ruige barrière van kliffen en blokkenveld, om daarna af te dalen in een afgelegen vallei vol meren en watervallen. Het decor wordt gedomineerd door de getande graat van de Pic de Contraix en de Pic de Comalesbienes, met lange, steile passages die zeker voetwerk en goed weer vragen.
Vanaf de hut traverseert het pad boven de oever richting de grasrijke kom van Pleta de Colieto en volgt vervolgens een ruw spoor langs de afwateringsbeek naar Estany Gran de Colieto. De klim wordt steiler op de Costera de Contraix, waar zigzaggende haarspeldbochten over los puin en gladde platen naar de smalle Contraix-pas voeren. Na de laatste rotsige helling bereik je de kam en kijk je neer op het donkere water van Estany de Contraix diep onder je.
Vanaf de pas leidt een lastige afdaling over met steenmannetjes gemarkeerde paden, langs watervallen en gladde rotsplaten, de vallei van La Ribereta in. Het terrein wordt geleidelijk zachter wanneer je de Cova dels Pastors passeert en geurend dennenbos binnenloopt, waar beekjes tussen grote blokken stromen. Een laatste vriendelijk stuk langs de rivier brengt je naar de weiden rond Estany Llong, waar de stenen berghut in een open grasveld ligt, een stille plek om te ontspannen en het avondlicht op de omliggende wanden te bewonderen.
Deze etappe brengt je van Refugi Colomina naar het dorp Espot. Je loopt door het granieten landschap rond de meren en daalt daarna het grootste deel van de dag af. Wanneer je Refugi Josep Maria Blanc bereikt, heb je de volledige ronde voltooid. Vanaf daar daal je verder af naar Espot.
Vanaf Refugi Colomina volgt het pad de helling boven Estany de Colomina en Estany Tort. Onderweg heb je uitzicht op Pic de Saburó (2.905 m). Na een korte, steilere klim naar een rotsachtige schouder begint de hoofdafdaling. Je passeert verschillende kleine meren voordat je Estany Negre de Peguera bereikt. Vanaf hier sluit de route aan op hetzelfde pad dat eerder in de trek is gebruikt. Je bereikt Refugi Josep Maria Blanc in ongeveer drie uur.
Na een korte stop bij Refugi Josep Maria Blanc begin je aan de laatste afdaling naar Espot. Het pad daalt in etappes over granietplaten en loopt daarna verder door dennenbos, langs beekjes en kleine watervallen. Je verliest meer dan 1.000 hoogtemeters. Lager wordt het pad breder en wandel je door weides, waarna je rechtstreeks Espot in loopt. Goed gedaan, je hebt de Carros de Foc volbracht!
