Vanuit Porto Covo begint de kust meteen te zingen: witte huisjes achter je, Atlantisch spektakel voor je en een lint van zand, kliffen en verborgen baaitjes richting zuiden. Het terrein is wild en soms pittig door het losse zand, maar de zee trakteert je bijna elke minuut op theater.
Na de kerk van Porto Covo loopt het pad langs Engardaceira Beach en kleine baaien naar de historische forten bij Ilha do Pessegueiro. Daarna volgen Malhão Beach en stillere plekken zoals Angra da Cerva. Sommige zandige of technische stukken vragen om stevige schoenen en een koel hoofd. Niet rennen, gewoon lekker in dat vissersritme blijven.
De laatste kilometers brengen je naar Vila Nova de Milfontes, met bij Porto das Barcas al een heerlijk voorproefje van aankomen aan zee. Daarna wandel je het dorp in naar Villa Eira, waar zout op de huid en zand in de schoenen ineens precies goed voelen.
Je verlaat Vila Nova de Milfontes met een prachtig uitzicht over de Mira, de brug en daarachter die grote blauwe Atlantische bak. Deze route voelt wat rustiger dan de eerste, maar heeft genoeg kustmagie: kliffen, grotten, strandpassages en mooie slingerpaadjes.
De Mira steek je over via de brug of, als hij vaart, met het kleine pontje. Daarna volgt de kust met beach caves, een korte passage met touw naar het strand en een groene tunnel waar de natuur even een poortje maakt. Brejo Largo Beach is een pareltje, met ruige rotsen en mooie klifgezichten.
Richting Almograve wordt het rustiger en komt het dorp ontspannen in beeld. Almograve Beach Hostel is je plek voor de nacht, eenvoudig en gastvrij, met de zee nog net in je hoofd en de benen blij dat ze even mogen stoppen.
Van Almograve naar Zambujeira do Mar krijg je een heerlijke mix van vissershaventjes, dennenbos, open kliffen en ooievaarsnesten op plekken waar je denkt: jongens, durven jullie wel? Het is pittiger, maar ook zo’n dag waarop je snapt waarom je hier loopt.
De route gaat eerst richting de kustlijn bij Porto Lapa de Pombas en duikt daarna een dennenbos in, een fijne schaduwtruc van moeder natuur. Carraca Beach, de rotsboog van de Costa Vicentina en de grillige kliffen leveren volop spektakel. Later daal je via trappen, houten stukken en een wat voorzichtige passage af naar Porto das Barcas.
Vlak voor Zambujeira do Mar lonkt Nossa Senhora Beach nog even, alsof de zee zegt: kom dan, laatste duikje. Daarna kom je aan in het witte kliffendorp en bij Rosa dos Ventos, waar vermoeide kuiten en een grote glimlach prima samen aan tafel kunnen.
Vanaf Zambujeira do Mar trekt de kust alle registers open met verborgen stranden, klifpaden en brede oceaanblikken richting Odeceixe. Er zitten wat meer stijgingen en dalingen in, maar de beloning komt telkens met schuimkoppen, rotsen en dat lekkere wilde randje.
Praia dos Alteirinhos ligt al vroeg onder de kliffen, met een waterval als klein cadeautje. Daarna volgen Alvorião Beach, uitzichtpunten over het natuurpark en paden vol wilde bloemen boven de zee. Bij Odeceixe Beach en de monding van de Seixe krijg je zo’n uitzicht waar je bijna automatisch even stil van wordt.
Odeceixe voelt anders: minder klifdrama, meer dorpsritme en rivierlucht. Steek bij twijfel veilig via de brug over en wandel door naar Bohemian Antique Guesthouse, een karaktervolle plek waar je schoenen uit mogen en de dag rustig mag landen.
Na Odeceixe kijk je nog één keer naar dat mooie punt waar rivier en oceaan elkaar ontmoeten, en dan draait de route langzaam landinwaarts naar Aljezur. Het is een langere wandeldag met een stillere sfeer, tussen kustlicht, open landschap en Algarve-historie.
Praia de Odeceixe is de eerste grote blikvanger, met Atlantische golven aan de ene kant en de Ribeira de Seixe aan de andere. Vanaf het uitzichtpunt boven het strand ligt de kust prachtig achter je. Verderop wordt het rustiger, met mogelijke pauzes bij Restaurante O Sargo en de kleine Rabbit Fountain.
Aljezur komt binnen met Moorse sporen, witte huizen en een dorpsgevoel dat al eeuwen meegaat. Guesthouse a Lareira is een fijne, praktische plek na zo’n lange route, met de oude kern dichtbij genoeg voor een klein avondrondje als de benen nog ja zeggen.
