Gevorderde Valle de Tena Extension Tour

Vanaf de bushalte bij Soques klimt de route geleidelijk uit het bos omhoog naar een hoog en rotsachtig landschap vol meren en scherpe Pyrenese toppen. Wat rustig en beschut begint, krijgt al snel een uitgesproken alpien karakter, met granieten wanden die steeds dichterbij komen. Het gevoel van ruimte groeit met elke stap, tot je uitkomt bij het indrukwekkende Respomuso-stuwmeer, diep onder het Balaitús-massief.

Het pad volgt eerst een duidelijk spoor door bos en weiden langs de bergbeek, waarna het opent in een brede cirque onder Pic d’Arriel. Hogerop wijzen steenmannetjes de weg door blokkenvelden, waar het steiler wordt en af en toe de handen nodig zijn. Een kort blootgesteld stuk vraagt om ervaring en stabiele omstandigheden. Rond Arrémoulit, tussen glinsterende meren, leidt een laatste klim naar de grenspas, gevolgd door eenvoudigere paden omlaag.

De afdaling loopt hoog boven de oever van het Respomuso-meer, met donkere wateren en steile kammen rondom. Geleidelijk zakt het pad naar de hut, vlak bij het water gelegen in een indrukwekkend rotsamfitheater. Met weidse uitzichten, vers water en warme maaltijden is de Refugio de Respomuso een perfecte plek om tot rust te komen, midden in het hooggebergte.

Beginnend naast het water, verbindt deze etappe twee belangrijke toevluchtsoorden via een hoge alpenoversteek. De route contourt boven het Respomuso-reservoir voordat hij klimt naar een ruige pas onder Pico de Tebarray, het hoogste punt van de dag. Een lange afdaling langs diepblauwe meren leidt naar het Bachimaña-bekken, waar een moderne hut zich bevindt te midden van de pieken rond Campo Plano (2717 m).

Vanaf de hut volgt een balkonpad de zuidelijke oever van het reservoir, waarna het verandert in een rotsachtige vallei en begint hoogte te winnen. In de buurt van het cirque onder Pico de Tebarray wordt het terrein steiler met puinhellingen en rotsachtige treden. Dit bovenste gedeelte is op sommige plaatsen blootgesteld en technisch, geschikt voor zelfverzekerde, goed uitgeruste wandelaars, en eindigt bij de Collado de Tebarray met brede uitzichten over Ibón de Tebarray en het Infiernos-massief.

Voorbij de pas daalt het pad langs Ibón de Tebarray en een reeks kleinere meren, en wordt gemakkelijker naarmate het het brede Bachimaña-plateau bereikt. Granietplaten leiden de laatste oversteek naar de hut, gelegen tussen de bovenste en onderste meren. Comfortabel en modern, het biedt maaltijden, slaapzalen en lange avondgezichten over water en steen.

Let op: Omdat je op grote hoogte wandelt, met een hoogste punt van 2.720 meter, kunnen er nog sneeuwvelden op de route liggen. Deze maken de oversteek, vooral op de rotsachtige gedeelten, extra uitdagend. We raden daarom sterk aan om wandelstokken mee te nemen voor extra stabiliteit en zekerheid bij het oversteken van eventuele sneeuwvelden.

Dit laatste deel laat de hoge meren van Bachimaña achter zich en daalt af naar bos en dorpen in het dal. Eerst volg je een hangende vallei, met ruime blikken terug op Pico de Piedrafita en de scherpe toppen van de Infiernos-groep. Langzaam verdwijnt het hooggebergtegevoel en nemen water, geluid en schaduw het over.

Het pad begint rustig, maar zet al snel door in een steilere afdaling over een rotsrichel. Korte zigzags en gladgesleten platen vragen om aandacht, waarna het spoor overgaat in een oude muilezelweg. Deze slingert langs watervallen en bruggen door een steeds nauwer dal, terwijl de rivier hoorbaar kracht wint.

Bij het Balneario passeer je de stenen Refugio Casa de Piedra en vervolg je de weg door gemengd bos. De helling vlakt af, weiden en boerderijen verschijnen en de dalbodem komt binnen handbereik. Een laatste ontspannen stuk brengt je Panticosa binnen, waar voorzieningen en levendigheid zorgen voor een comfortabele afsluiting van de tocht.