GR20 Zuidelijke helft (van noord naar zuid)

Vanaf de luchtige kam rond de hut brengt deze lange dag je van grillig graniet naar de graaslanden van het Cuscionu-plateau en daarna weer terug de serieuze bergen in. In de ochtend volg je hoog terrein, bij helder weer met zicht op zee, voordat je afdaalt naar brede, drassige weiden waar pony’s en koeien tussen de beken rondstruinen. Later brengt een gestage klim je op de schouder van de Monte Incudine (2.134 m), gevolgd door een laatste afdaling naar het afgelegen herdersland rond de volgende hut.

Vanaf de gebouwen volgt een met steenmannen gemarkeerd pad de kam over Punta di l’Usciolu en Punta Scaddatta (1.834 m), met de eerste glimp van de Tyrreense kust. Na Bocca di l’Usciolu (1.805 m) wordt het terrein zachter en daalt het pad richting het Cuscionu-plateau, langs bronnen en natte grasvlakten. Langs bergeries en lage stenen muurtjes wandel je tussen losse dennen en vrij rondlopende dieren, terwijl de skyline van de Monte Incudine langzaam groter wordt voor je.

Bij Bocca Stazzunara (2.021 m) draait het pad ruigere platen op en begint een steilere afdaling, met uitzichten die reiken tot de Aiguilles de Bavella. Stenige haarspeldbochten voeren je over geulen en plukken maquis, totdat het verloop eindelijk afvlakt. De gebouwen van de hut en de omliggende bergeries verschijnen op een grasrichel boven de Asinao-vallei, een relaxte plek om vermoeide voeten in de beek te steken en de zon achter de Monte Incudine te zien zakken.

Vanaf Refuge d’Asinau laat je de ruige hoge bergen achter je en trek je zuidoostwaarts over een mooie, afwisselende route. Het pad daalt eerst af in de valleien onder de flanken van Monte Incudine (2.134 m) en klimt daarna weer omhoog naar de Col de Bavella (1.218 m). Onderweg vang je steeds meer glimpen op van de grillige Aiguilles de Bavella en in de verte de zee. Tegen de tijd dat je Refuge d’I Paliri bereikt, voelt het alsof je een lange bergkam hebt overgestoken.

Vanaf de hut daal je af over rotsige paden tussen lage dennen en steek je meerdere bergbeekjes over. Je verliest hoogte via golvend terrein terwijl je langs kloven, watervallen en uitzichtpunten richting de vallei loopt, omringd door de Aiguilles de Bavella. Daarna klim je kort door het bos en over open hellingen naar het gehucht Bavella en zijn pas. Hier passeer je even terrassen, een kapel en wat drukte, voordat je terug de stilte in duikt.

Na Bavella wordt het pad vriendelijker en volg je een gevarieerde route door dennenbossen, langs granietformaties, poeltjes en vergezichten richting de eilanden. Kleine klimmetjes en afdalingen brengen je langs uitzichtpunten met panorama’s over de toppen en de zee. Uiteindelijk verschijnt Refuge d’I Paliri, genesteld op een balkon tussen afgeronde rotsen en parasoldennen. Hier kun je neerploffen, uitrusten en vanaf de hut genieten van het uitzicht.

Als je het rotsachtige cirque van de Refuge de Paliri achter je laat, begin je aan je laatste golvende afdaling richting zee. De grillige pieken verdwijnen langzaam achter je uit beeld, terwijl het blauw van de Middellandse Zee steeds duidelijker aan de horizon verschijnt. De route slingert van granietplaten een dennenbos in dat ruikt naar maquis, waarbij kliffen en kammen worden ingeruild voor warme lucht en vogelgezang. Tegen de tijd dat je Conca bereikt, lijkt de afgelegen wereld van de GR20 hoog boven je te hangen.

Het pad begint met een grotendeels vlakke, stenige traverse tussen gebeeldhouwde granietblokken, langs afgeronde torens en verspreide dennen. Een korte maar steile klim brengt je dicht bij Punta di Monte Sordu (1.117 m), waarna je afdaalt het bos in. Hier volg je aardige bospaden en af en toe een rotsachtige trede langs heldere beekjes, poeltjes en kleine watervallen. Korte, milde klimmetjes onderbreken de afdaling en geven je de laatste balkonuitzichten op de centrale rug van Corsica en de verre kustlijn.

Dieper in het dal wordt het terrein zachter en volg je bredere paden, omzoomd door bomen, heide en cistus. Oude muurtjes, terrassen en de eerste huizen kondigen de nadering van Conca aan. Een laatste stuk over weggetjes brengt je het dorp in, waar uitnodigende cafés en fonteinen je vragen om even te pauzeren. Dit is het moment om nog één keer naar de bergen om te kijken en het einde van je tocht te vieren.