Intermediaire Aosta Valley Loop Trek 2

Vanaf de weg in Rhêmes-Notre-Dame volg je de rivier stroomopwaarts de wildernis in. Je laat kapelletjes, cafés en stenen huizen achter je en stapt al snel een dal in vol bos, watervallen en brede weides. Hoog boven je tekenen sneeuw en ijs van het Gran Paradiso-massief de horizon. Tegen de tijd dat je de bovenste kom bereikt, hoor je vooral koeienbellen en water en voelt de lucht merkbaar koeler en frisser.

Vanaf de bushalte loop je door het dorp en pik je een pad langs de Dora di Rhêmes op. Het spoor voert langs kapellen, houten schuren en de heldere poelen bij Pellaud en klimt dan steiler langs een reeks watervallen. Hogerop opent het dal in brede alpenweiden, met aan beide kanten uitzicht op gletsjers en ruige toppen. Een goed pad volgt de rivier verder, over bruggetjes en langs morenes.

In het laatste stuk blijf je dicht bij de stroom en buigt het spoor rustig naar het einde van het dal. De eerste gebouwen van de hut duiken op op een grasrichel boven de rivier, omringd door koeien en rotspartijen. Eenmaal aangekomen kan de rugzak af, vul je je fles bij de fontein en zoek je een plekje op het terras. Een fijne plek om te blijven zitten terwijl het licht van de Gran Rousse en de buren glijdt.

Als je de brede weiden rond de hut verlaat, trek je verder de hoge kom in aan het einde van het Rhêmes-dal. Je volgt kolkende beken richting een rotswand die de volgende pas verstopt, terwijl de besneeuwde ruggen van de Grande Sassière-groep langzaam in beeld komen. Aan de overkant is het landschap veranderd van zacht gras naar gletsjerbodems en hangend ijs.

Vanaf de gebouwen loopt het pad langs de Dora di Rhêmes omhoog, langs watervallen en een klein meer, en wordt dan steiler richting Col Bassac Déré (3.082 m). In haarspeldbochten klim je over puin en gladde platen naar de smalle kam, waar de uitzichten naar gletsjers en hoge toppen aan beide kanten openklappen. De afdaling begint over ruig, soms met sneeuw bedekt terrein en wordt daarna geleidelijk een duidelijk pad langs een gletsjerbeek.

Lagerop opent het dal zich in weiden vol blokken en zomerstallen, met het ijs van de Glacier de la Tsanteleina boven je. Een laatste, rustige aanloop langs de stroom brengt je bij de stenen gebouwen van Rifugio Bezzi. Daar kan de rugzak af, vul je je fles bij de fontein en kijk je hoe het avondlicht de gletsjers om je heen roze kleurt.