Medium Adlerweg vanuit Innsbruck

Na een overnachting in het gezellige Scharnitz is het vandaag tijd om omhoog te hiken naar het Karwendelhaus. Je begint de dag met een geleidelijke klim terug de bergen in. Na zo’n 9 kilometer kom je langs een kleine waterval en daarna bij een prachtig uitzichtpunt. Altijd een mooi moment voor een pauze – en natuurlijk wat foto's. Daarna is het nog maar een paar kilometer tot je bij het Karwendelhaus aankomt, waar een welverdiend koud biertje op je staat te wachten.

Dit is de kortste dag van de trektocht. Je daalt ongeveer 400 meter af naar de Kleiner Ahornboden en klimt vervolgens ongeveer evenveel terug naar de Falkenhütte. Je loopt over brede paden en goed onderhouden wegen zonder geëxponeerde passages. Een paar geërodeerde, losse stukken op de weidepaden vragen om enige voorzichtigheid, maar er is ruim tijd om onderweg te blijven hangen.

Vanaf de hut brengt een korte wandeling je naar de Hochalmsattel op 1.803 meter, met zijn topkruis en een eerste uitzicht op de Laliderer Wände. Vervolgens daal je via brede paden en een weidepad door open alpenweiden en licht bos af naar de Kleiner Ahornboden, op ongeveer 1.400 meter. Je vindt er knoestige oude bergahorns, enkele onbemande almhutten en een waterfontein om je flessen bij te vullen. Het is er veel rustiger dan bij zijn beroemde grote broer. Nadat je een brede, meestal droge stenen rivierbedding bent overgestoken, klim je over een bosweg langs de Ladizalm, waarvan men denkt dat de historische almhut uit de 16e eeuw dateert. Een goed pad gaat vervolgens door de weiden verder naar de hut. De laatste kilometer is het steilst en stijgt ongeveer 190 meter.

De Falkenhütte (1.848 m) ligt aan de voet van de Laliderer Wände, kalkstenen wanden die bijna 1.000 meter recht omhoog rijzen. Neem plaats op het terras en kijk naar de klimmers. Reken voor ongeveer 8,8 kilometer op 4 uur.

Dit is de zwaarste dag van de trektocht: 840 meter stijgen en 730 meter dalen, met een steile afdaling, een lange klim en helemaal aan het einde een luchtige traverse. Het grootste deel van de route volgt goede bergpaden en boswegen. Het laatste gedeelte onder de Lamsenspitze voert echter over steile hellingen; daar zijn vaste tred en geen hoogtevrees nodig. Vertrek vroeg, want de lange klim vanaf Eng ligt ’s middags volop in de zon.

Een korte klim vanaf de hut brengt je naar de Spielissjoch. Een goed onderhouden pad voert vervolgens onder de Laliderer Wände dwars over brede puinhellingen, daalt tot ongeveer 1.700 meter en stijgt daarna naar de Hohljoch op 1.794 meter. Vanaf de bergpas daalt het pad steil door weilanden en gemengd bos naar het alpendorp Eng op ongeveer 1.220 meter. Neem hier de tijd: het is een lange, knieën belastende afdaling en na regen kan het glad zijn. Tijdens de afdaling kijk je uit over de Großer Ahornboden, waar meer dan 2.000 gewone esdoorns groeien, waarvan vele al eeuwen oud zijn. Eng is een groep alpenboerderijen met een kaasmakerij, perfect voor koffie, Apfelstrudel en een stuk lokale alpenkaas. Achter de laatste gebouwen begint de klim. Een brede bosweg met afkortingen over voetpaden stijgt langs de Binsalm naar de Westliches Lamsenjoch op 1.940 meter. Het wordt nooit echt steil, maar de klim gaat ongeveer 700 meter onafgebroken omhoog, met nauwelijks een onderbreking. Vanaf daar loopt een vrijwel vlak pad over de steile hellingen onder de Lamsenspitze naar de hut. Het is niet technisch, maar de helling valt onder je steil weg, dus wees extra voorzichtig bij natte omstandigheden.

De Lamsenjochhütte (1.953 m) ligt in een rotsketel direct onder de wanden van de Lamsenspitze. Reken voor de ongeveer 12 kilometer op 6 uur. Tijd voor een welverdiende Kaiserschmarrn.

De laatste dag is één lange afdaling: iets meer dan 1.000 meter omlaag en nauwelijks klimmen, eindigend aan de oevers van de Achensee. Er zijn geen geëxponeerde passages, maar de eerste drie kilometer zijn steil en zwaar voor de knieën. Daarna volgt de rest van de dag een rustige wandeling door het dal.

Vanaf de hut loop je het korte stuk terug naar de Östliches Lamsenjoch. Vanaf daar daalt een pad in krappe haarspeldbochten af naar de Gramaier Grund, waarbij je in 2,5 kilometer ongeveer 500 meter hoogte verliest. Dit is het steilste deel van de hele tocht. Het pad is stenig, met hier en daar los grind, en wandelstokken maken echt verschil. Op de dalbodem, op ongeveer 1.250 meter, wordt de helling minder steil. Je loopt verder langs de Kasalm en de brede grindbedding van de Falzthurnbach over een karrenspoor en later over een geasfalteerd gedeelte, door het Falzthurntal. De Sennhütte Falzthurn is je laatste kans op een bord Jause en een koud biertje in de bergen.

In Pertisau bereik je de Achensee. Het laatste vlakke stuk volgt de oever van het meer naar Seespitz, met het treinstation van de Achensee en de aanlegsteiger, en verder naar Maurach. Reken op ongeveer 17 kilometer en 6,5 uur.