> Leg drie etappes van de Venediger Höhenweg op één dag
> Een lus vanuit Prägraten: geen transfers, geen taxi, gewoon terug naar waar je je auto hebt geparkeerd
> Overnachtingen in de Essener-Rostocker- en Bonn-Matreier-hutten zijn al geregeld
Staal onder je handen, rotsplaten onder je schoenen en de Zopetscharte op nog een paar klauterpassen boven je, op bijna 2.960 meter. Achter je is de Johannishütte tot een stipje gekrompen. Voor je daalt het pad af naar de Eisseehütte, en ergens daarachter wacht de Bonn-Matreier Hütte met het avondeten. Je bent al vier uur onderweg. Nog twee te gaan.
Wandelaars trekken meestal een week uit voor de Venediger Höhenweg. Deze versie behoudt het mooiste deel en maakt er een lus van. Dag één loopt rustig langs de Isel naar de Essener-Rostocker-Hütte. Dag twee is de grote dag: via de Türmljoch naar de Johannishütte, over de Zopetscharte naar de Eisseehütte en verder naar de Bonn-Matreier Hütte, bijna 20 kilometer op hoogte. Dag drie daal je 1.550 meter af naar Virgen en loop je door het dal terug naar Prägraten.
Dit is een gevorderde tocht, en dag twee is daar de reden voor. Reken op staalkabels, rotsplaten en blokkenvelden, smalle paden boven steile hellingen en ongeveer 1.750 hoogtemeters op één dag, grotendeels in wandeltempo. Vroeg in het seizoen kan er op de hoge passen nog sneeuw liggen. Neem een lichte rugzak mee met een lakenzak, waterdichte kleding, een warme laag en eten voor een lange dag tussen de hutten. Bedden geboekt, route uitgestippeld. De rest is beenwerk.
Een gemakkelijke opener met een pittig slot. De eerste acht kilometer volgen de Isel stroomopwaarts en stijgen slechts ongeveer 300 meter; de laatste drieënhalve kilometer nemen de resterende 900 meter van de dag voor hun rekening. Begin ontspannen, morgen telt het pas echt.
Vanaf Prägraten loopt het pad langs de rivier, een van de weinige gletsjerrivieren in de Alpen die nog vrij stromen, door weiden en stukken bos richting Ströden, waar het Nationaal Park Hohe Tauern begint. Voorbij de Stornalm wordt het dal smaller, komen er watervallen van de hellingen naar beneden en begint het pad serieus te zigzaggen.
De Essener-Rostocker-Hütte ligt in het bovenste Maurertal op ongeveer 2.200 meter, een groot huis met plaats voor zo'n 160 gasten. Iets meer dan 11 kilometer, ongeveer 3 uur als je een gelijkmatig tempo aanhoudt.
Drie wandeletappes in één keer, en de reden waarom deze tocht bestaat. Bijna 20 kilometer, twee hoge bergpassen, twee hutten om te passeren en ongeveer 1.750 hoogtemeters, met in het midden het meest technische terrein van de hele Venediger Höhenweg. Vertrek vroeg en houd wat reserve over.
De eerste klim voert je over het Türmljoch op 2.844 meter en omlaag naar de Johannishütte op 2.121 meter, het laagste punt van de dag en een goede plek voor een drankje. Daarna komt de echte test: een klim van zo’n 800 meter naar de Zopetscharte op 2.958 meter, langs grote plaat- en blokvelden, met staalkabels op het steilste rotsgedeelte. Dit is wandelterrein, geen loopterrein, en je hebt geen hoogtevrees nodig.
Voorbij de bergpas daal je af naar de Eisseehütte op ongeveer 2.520 meter, uitgebaat door de familie Islitzer. Het laatste stuk volgt smalle paden langs steile hellingen, met twee korte, stevige klimmen vóór de Bonn-Matreier Hütte op ongeveer 2.750 meter, hoog boven het Virgental. Reken op ongeveer 6 uur onderweg, meer als de platen nat zijn.
Eén lange afdaling en een rustige uitloop. Vanaf de hut daal je in de eerste negen kilometer ongeveer 1.550 meter af naar Virgen, waarna je gemakkelijk omhoog door het dal loopt naar het beginpunt. Je bovenbenen zullen het merken; je longen hebben een vrije dag.
De afdaling begint op een rotsachtig pad onder de hut en verliest snel hoogte, eerst over open alpiene hellingen en lager door de bomen. Doe het bovenste gedeelte rustig aan terwijl je benen wakker worden, en laat je daarna gaan. Rond kilometer negen bereik je de dalbodem bij Virgen, op ongeveer 1.200 meter.
De laatste zeven kilometer volgen het dal westwaarts terug naar Prägraten, met nauwelijks 100 meter stijging. De lus eindigt waar hij begon: bij de bushalte voor Matrei en Lienz, of bij je auto. 16 kilometer, ongeveer 3 uur.
