Średniozaawansowana pętla trekkingowa w Dolinie Aosty 2

Z drogi w Rhêmes-Notre-Dame szlak ten prowadzi w górę rzeki w kierunku dzikszego terenu. Zostawiasz za sobą kaplice, kawiarnie i kamienne domy, szybko wkraczając do doliny lasów, wodospadów i szerokich pastwisk. Wysoko ponad tobą śnieg i lód grupy Gran Paradiso tworzą linię horyzontu. Gdy dotrzesz do górnej kotliny, dźwięki dzwonków krów i szumu wody to jedyne odgłosy, a powietrze wydaje się zauważalnie chłodniejsze i czystsze.

Od przystanku autobusowego przechodzisz przez wieś i dołączasz do ścieżki nad rzeką obok Dora di Rhêmes. Szlak mija kaplice, drewniane stodoły i czyste baseny w pobliżu Pellaud, zanim bardziej stromo wspina się obok serii wodospadów. Wyżej dolina otwiera się na szerokie łąki, z widokami na lodowce i surowe szczyty po obu stronach. Dobra ścieżka kontynuuje w górę rzeki, przekraczając mosty i omijając moreny, gdy zdobywasz wysokość.

W końcowej części szlak biegnie blisko potoku i łagodnie zakręca w kierunku głowy doliny. Pierwsze budynki schroniska pojawiają się na trawiastym wzniesieniu nad rzeką, otoczone pasącymi się krowami i głazami. Gdy dotrzesz na miejsce, możesz zdjąć plecak, napełnić butelkę przy fontannie i usiąść na tarasie. To łatwe miejsce do zatrzymania się, gdy wieczorne światło gaśnie z Gran Rousse i sąsiednich szczytów.

Opuszczając szerokie łąki wokół chaty, trasa prowadzi głębiej do wysokiej kotliny na końcu doliny Rhêmes. Podążasz wzdłuż spadających strumieni w kierunku skalnej ściany, która skrywa następne przejście, a ośnieżone grzbiety grupy Grande Sassière powoli wyłaniają się na horyzoncie. Gdy dotrzesz na przeciwległą stronę, krajobraz zmienia się z miękkiej trawy na stoki wyrzeźbione przez lodowiec i zwisający lód.

Od budynków ścieżka prowadzi wzdłuż Dora di Rhêmes w górę rzeki, mijając wodospady i małe jezioro, po czym wznosi się bardziej stromo w kierunku Col Bassac Déré (3,082 m). Zygzaki przez rumowisko i gładkie płyty prowadzą na wąski grzbiet, gdzie widoki rozpościerają się na lodowce i wysokie szczyty po obu stronach. Zejście rozpoczyna się na surowym, czasem zaśnieżonym terenie, zanim przejdzie w wyraźniejsze ścieżki obok lodowcowego strumienia.

Niżej dolina rozszerza się w pastwiska usiane głazami i letnimi farmami, z lodem Lodowca de la Tsanteleina wiszącym powyżej. Ostateczne łagodne podejście wzdłuż potoku prowadzi prosto do kamiennych budynków Rifugio Bezzi. Po przybyciu możesz zrzucić plecak, napełnić butelkę przy fontannie i obserwować, jak wieczorne światło barwi okoliczne lodowce na różowo.