Średniozaawansowany pełny trekking Monviso

Cienkie poranne powietrze, nieruchome jezioro obok chaty i skalna piramida Monviso nadają ton prawdziwemu górskiemu dniu. Dwie dzikie doliny łączą się przez wysokie przełęcze i ciche alpejskie jeziora, z krótkim przekroczeniem granicy do francuskiego Queyras, zanim powrócą do Włoch. Otoczenie wydaje się odległe i wysokogórskie, choć szlak pozostaje wyraźny i łatwy do naśladowania.

Kamienista ścieżka opuszcza chatę, podąża za strumieniem Bealera Funsa i wspina się równomiernymi zakosami w kierunku Passo di Vallanta na wysokości 2811 metrów, u stóp ciemnych ścian Monviso i Viso di Vallanta. Po stronie francuskiej szlak opada przez rumowisko i trawę do Lac Lestio i młodego Guil, po czym ponownie wznosi się w kierunku Col Seilliere na horyzoncie.

Po drugiej przełęczy trasa schodzi do górnej części Val Pellice, z Monte Granero i Monte Manzol strzegącymi horyzontu. Szlak dociera do Lago Lungo, podąża jego cichym brzegiem i krótko wspina się do schroniska nad jeziorem, gdzie czeka ciepły posiłek i spokojny górski wieczór.

Poranek w Rifugio Granero rozpoczyna się w cichym, surowym zakątku Alp, otoczonym skalistymi stokami i wysokimi grzbietami wzdłuż włosko-francuskiej granicy. Szlak szybko opada od schroniska, wijąc się przez krajobraz alpejskich traw, rozproszonych głazów i małych strumieni, które płyną z otaczających szczytów. Gdy ścieżka zakręca na południe, otwierają się szerokie widoki na górne doliny i w stronę odległych gór wyznaczających granicę.

Dalej w dół, teren stopniowo łagodnieje. Skaliste stoki ustępują miejsca połaciom lasu i szerszym łąkom, a ścieżka zaczyna serię równomiernych zakosów, schodząc przez modrzewiowe drzewa i otwarte polany. Po drodze dźwięk wody staje się silniejszy, gdy ścieżka zbliża się do dna doliny, gdzie górskie strumienie przecinają żwirowe koryta i zielone pastwiska.

W końcu trasa dociera do szerokiej Conca del Prà, jednej z najpiękniejszych alpejskich równin w regionie. Tutaj krajobraz nagle otwiera się na rozległe łąki przecinane wijącymi się strumieniami i usiane małymi stodołami. Pośrodku tej spokojnej doliny stoi Rifugio Willy Jervis, tętniące życiem schronisko, które wita wędrowców ciepłym jedzeniem, przyjazną atmosferą i rozległymi widokami na otaczające góry.

Dzień zaczyna się na szerokich zielonych równinach Conca del Prà, gdzie Rifugio Willy Jervis znajduje się pośród otwartych łąk i małych strumieni. Szlak najpierw przecina te spokojne tereny trawiaste, mijając stare kamienne stodoły i pasące się zwierzęta, podczas gdy rzeka Pellice cicho wije się przez dolinę.

Wkrótce trasa dociera do skraju lasu i zaczyna wspinać się przez modrzewiowy las. Ścieżka wznosi się równomiernie w górę, zdobywając wysokość serią zakosów, podczas gdy dno doliny powoli opada poniżej. Przez przerwy w drzewach można spojrzeć wstecz na szeroką Conca del Prà i góry otaczające dolinę.

Wyżej las zaczyna się przerzedzać, a krajobraz ponownie otwiera się na alpejskie stoki i skaliste polany. Ostatni odcinek przecina otwarty teren z szerokimi widokami na otaczające szczyty, zanim dotrze do Rifugio Barbara Lowrie, położonego na słonecznym zboczu góry z widokiem na doliny poniżej.

Z cichej kotliny wokół chaty szlak wspina się z lasu w stronę otwartych alpejskich pastwisk pod klifami Rocca Nera i Punta Sea Bianca. W pobliżu najwyższego punktu krajobraz otwiera się szeroko, ukazując odległe grzbiety i zielone łąki górnej doliny Padu przed sobą.

Po osiągnięciu przełęczy pomiędzy Rocca Nera (2 710 m) a Punta Sea Bianca (2 722 m), ścieżka schodzi przez skaliste zbocza, a następnie łagodniejsze trawiaste ścieżki. Niżej podąża drogą rolniczą wzdłuż młodej rzeki Pad, mijając łąki z sianem i kamienne stodoły, aż pojawiają się domy Pian della Regina, oznaczając ostatnie kroki wędrówki wokół Monviso.