De Eifelsteig wandelen: Op eigen houtje door de Eifel

Deze etappe begint lekker met een afdaling door het Bolsdorferdal, waar je rustig naar de Kyll zakt voordat de route wat meer pit krijgt. Daarna blijft het decor flink schuiven, van rivierlandschap naar beboste hellingen en rotsige vulkanische stukken. Het is een dag met veel afwisseling en een stevige geologische ondertoon, met als slot een mooie binnenkomst in Gerolstein door een landschap dat al heel lang bezig is zichzelf te vormen.

In het begin daal je af door het Bolsdorferdal naar de Kyll, waarna je het bos induikt voor een steile klim die je snel boven de vallei uit tilt. Eenmaal hoger bereik je de grotten van de Rother Kopf, echt zo’n punt waar de klim meteen goed voelt. Daarna loopt de route verder over de markante Auberg, langs bos, open stukken en ruige rotspartijen die de etappe extra body geven.

Dichter bij Gerolstein kom je langs het beroemde koraalrif, 390 miljoen jaar geleden gevormd door rifbouwende organismen. Spectaculaire rotsformaties en de indrukwekkende beukenhoutgrotten geven dit laatste deel volop karakter. De aankomst voelt dan ook meer dan verdiend, terwijl het stenige decor langzaam overgaat in straten en huizen. Je accommodatie komt precies op tijd, als een fijne plek om de benen rust te gunnen en de dag nog even na te voelen.

Dit is zo’n etappe met twee heel verschillende gezichten. Het eerste deel blijft bijna helemaal onder de bomen, door licht bos met een koel en rustig ritme, ideaal op warmere dagen. Na Neroth draait de route langzaam een andere kant op en wordt het allemaal wat spannender. Je zakt het dal van de Kleine Kyll in en moet daarna weer serieus omhoog. Een dag dus die beschut en ontspannen begint, en later meer reliëf en meer pit laat zien.

In het begin loop je urenlang door open bos, met eigenlijk maar één echte onderbreking van dat groene ritme: de Dietzenley. Deze vulkanische rotspiek met uitkijktoren geeft een indrukwekkend uitzicht over het Kylldal en de heuvels eromheen. Daarna golft het pad verder door het bos richting Neroth, een dorp dat heel natuurlijk aanvoelt als tussenpunt en als goede plek om even op adem te komen voor wat nog volgt.

Vanaf Neroth duik je het dal van de Kleine Kyll in en wacht de stevigste inspanning van de dag, met een steile klim van ongeveer 200 meter naar de top van de Nerother Kopf. Daar krijgt de etappe echt wat extra scherpte, voordat de route je langzaam weer loslaat richting Daun. De aankomst voelt dan ook dik verdiend. Je accommodatie is precies zo’n fijne landingsplek waar je benen meteen weten dat het klaar is voor vandaag.

Deze etappe knalt eigenlijk meteen het hart van de Vulkaneifel in. In het begin klim je stevig omhoog naar de maars, waar donkerblauw water, goudgele brem en een verre horizon samen een landschap neerzetten dat bijna geschilderd lijkt. Het is een dag van flinke contrasten. Eerst de vulkanische hoogte, daarna de stille groene bodem van het Lieserdal, en als slot een spectaculaire binnenkomst boven de rivier bij Manderscheid.

De eerste uren vragen meteen wat werk, met een steile klim omhoog naar de maars en echt het gevoel dat je het vulkanische centrum van de streek in trekt. Boven opent alles zich, en daar doen de kleuren hun werk: donker water, felgele brem en veel lucht. Daarna slaat de sfeer helemaal om, want de route zakt het Lieserdal in, met groene weides en veel stilte, om vervolgens verder te lopen door rustige eikenbossen.

Het slotstuk bewaart nog even vuurwerk. Bij Manderscheid wordt het pad rotsiger en loop je hoog boven de rivier, wat die laatste kilometers extra spanning geeft. Daarna duiken de kastelen bij het dorp op, en dat maakt de aankomst meteen groots. Na de stilte van het dal en het gestage klimwerk voelt je accommodatie als precies de goede plek om neer te ploffen en de dag rustig te laten landen.