> Wandel door een groene vallei van Zwitserland naar het ruige Italië
> Overnacht in gezellige berghutten
> Wij regelen de hutten, jij hoeft alleen maar te wandelen
Je stapt uit de kabelbaan en belandt meteen in een wereld vol contrast. Achter je: Zwitserse, strak georganiseerde perfectie. Voor je: de ruige charme van Italië. Je wordt omringd door groene hellingen en alpiene stilte, alleen doorbroken door het gefluit van marmotten. Het voelt alsof je te voet een andere wereld binnenstapt. Deze vierdaagse hut-to-hut hike in de Alpen combineert lichte wandelingen, rifugio-gastvrijheid en hooggebergte-uitzichten. En je hoeft niet eens een tent mee te nemen.
De Val Formazza Beginner Tour is gemaakt voor wie de Hoge Alpen wil beleven zonder meteen in het diepe te springen. Je begint en eindigt in Ulrichen, Zwitserland, en wandelt onderweg naar drie klassieke berghutten net over de grens in Italië. Reken op stille paden, panorama’s om van te dromen, turquoise meren zoals Toggia en Morasco, en zelfs een damoversteek. Eén dag is wat pittiger, maar jij fixt dit.
De dag begint boven Ulrichen, waar de bus zich in ongeveer 15 minuten omhoog slingert over de Passo della Novena / Nufenenpass en je afzet in een zee van groene hellingen en ontspannen paden. De bus rijdt elke dag, maar onregelmatig, dus het is de moeite waard je timing een beetje te plannen, al is de etappe kort genoeg om bij verschillende vertrektijden te passen. Eenmaal hoog boven Ulrichen volg je zachte paden over grashellingen en langs verspreide rotsen, met wijde uitzichten naar de afgeronde top van de Nufenenstock. Het is een relaxed begin, ideaal voor families om te wennen aan de hoogte en het open, lichte landschap rond Val Corno.
De route daalt eerst licht af richting de alpenweiden bij Mandelli en steekt beekjes en kleine bruggen over, waar het water rechtstreeks uit de sneeuwvelden stroomt. Vanaf hier begint het pad in eenvoudige zigzags te klimmen het hogere dal in. Hoe verder je komt, hoe indrukwekkender het massief van de Corno Gries wordt, met sporen van oude gletsjers en door de wind gevormde richels boven het pad.
Het laatste stuk loopt over een rotsige helling via een goed gemarkeerd pad, met nog één korte klim naar de stenen gebouwen van Capanna Corno Gries. De hut ligt als een balkon boven het dal, met veel vlakke rotsen waar kinderen kunnen spelen en ontdekken. Binnen vind je een gezellige eetruimte, warme drankjes en eenvoudige familiekamers de perfecte plek om de avond door te brengen en te overnachten.
Vanaf Capanna Corno Gries loopt de route als een hoog balkon door de bergen van Ticino. Zwaar, ja, maar wat een plaatje: Lago Morasco, Lago Toggia en die ruige toppen rond Punta Elgio en Pizzo San Giacomo staan de hele tijd in de schijnwerpers. Het gaat vooral omlaag, maar saai wordt het geen seconde, dit is alpien genieten met een grote G.
Eerst trekt het pad rustig langs de omgeving van de Chapel of San Nicolao Val d’Olgia en daarna zuidwaarts richting Lago Toggia. Bij het meer is het heerlijk lopen, water naast je, rotsen boven je, hoofd leeg. Punta Elgio (2.887 m), Manió (2.962 m) en Pizzo San Giacomo (2.924 m) zorgen voor dat lekkere decor waar je vanzelf wat rechter van gaat lopen.
Na het uitzicht over Lago Morasco komt de afdaling echt op gang richting Riale di Sotto. De laatste meters worden zachter en groener, alsof de bergen zeggen: jongens, mooi geweest. Bij Rifugio Bim Se wacht de aankomst, met rust in de benen, bergen in de rug en vast iets lekkers binnen handbereik.
Nu verandert de sfeer van ontspannen oeverwandeling naar een echte bergklim. Je verlaat het meer en richt je op het hoge plateau onder de Punta dei Camosci op 3.046 meter. De zachte blauwtinten maken plaats voor rotsige ruggen en weidse uitzichten, een pittigere maar mooie uitdaging voor gezinnen die wel houden van een beetje zwoegen.
Het pad volgt eerst even de oever, steekt dan de dam over en draait de Bettelmatt-vallei in. Door de beroemde alpenweiden begint een lange klim van zo’n 700 meter, eerst over een breed karrenspoor en later over een smaller pad langs beekjes en kleine watervallen. Hogerop wordt het terrein steniger en zie je steeds meer richting de Blinnenhorn.
Bij het Piano dei Camosci vlakt de helling af en traverseer je een rotsige flank naar een uitstekende richel. Daar duikt Rifugio Città di Busto ineens op, als een uitkijkpost boven de kom. Binnen wacht een warme eetzaal, buiten een terras in het avondlicht, precies de plek om samen terug te kijken op de klim.
De laatste etappe voelt als een ereronde door het hooggebergte. Vanaf het balkon van Rifugio Città di Busto slenter je langs rots en gras, met Lago Morasco onder je en toppen als Nufenenstock en Kleines Grieshorn aan de horizon. Stap voor stap wordt het landschap zachter en schuif je van ruige hellingen terug richting de kabelbaan en het dal.
Het pad begint met een makkelijke traverse en daalt dan gestaag af naar Lago Morasco, waar je over een stoere stuwdam loopt met grote uitzichten langs het hele dal. Daarna klim je nog één keer naar een brede hoogvlakte met een tweede stuwmeer en echte alpiene sfeer. Vanaf daar volgt een lange, vriendelijke afdaling over goede paden, langs beekjes en groene terrassen, recht op het dak van het bergstation af.
Wanneer je aankomt bij Altstafel voelt het lawaai van de valleien nog ver weg. Neem even de tijd om te zitten, terug te kijken naar het stuwmeer en de route die je hebt gelopen, en alles rustig te laten bezinken. Vanaf hier moet je je weg terugvinden naar de bushalte Ladstafel, waar de bus je terug naar Ulrichen brengt. Omdat de bus niet erg frequent rijdt, is het belangrijk om vooraf de dienstregeling te controleren en je timing hierop af te stemmen. Terwijl je wacht tot de bus arriveert, kun je nog even genieten van de stilte in de bergen, met vermoeide benen en zakken vol nieuwe verhalen van het pad.
