> Wandel door afgelegen alpiene wildernis tussen Italië en Zwitserland
> Overnacht in knusse berghutten bij indrukwekkende stuwdammen en serene meren
> Wij regelen de hutten, jij hoeft alleen maar te wandelen
Steek de grens over en laat de drukte achter je. Tijdens deze vijfdaagse rondtocht door Val Formazza ontdek je een verborgen hoek van de Alpen die maar weinig reizigers kennen. Je start in Ulrichen, Zwitserland, waar een korte kabelbaanrit je midden in de bergen afzet. Vanaf daar zijn je enige gezelschap marmotten, bergmeren en een paar perfect gelegen rifugio’s. Groen, ruig en een goed bewaard geheim.
Deze route is ontworpen voor ervaren wandelaars en combineert toegankelijke paden met af en toe wat T3-uitdaging precies genoeg om het spannend te houden zonder richting serieus alpinisme te gaan. Je wandelt door slaperige dorpjes zoals Riale di Sotto, volgt turquoise meren zoals Lago di Toggia en slaapt in hooggelegen berghutten zoals Capanna Corno Gries en Rifugio Bim Se. Heb je de beginnerstochten achter je gelaten en ben je klaar voor de volgende stap? Dan roept deze trek.
De dag begint boven Ulrichen, waar de bus zich in ongeveer 15 minuten omhoog slingert over de Passo della Novena / Nufenenpass en je afzet in een zee van groene hellingen en ontspannen paden. De bus rijdt elke dag, maar onregelmatig, dus het is de moeite waard je timing een beetje te plannen, al is de etappe kort genoeg om bij verschillende vertrektijden te passen. Eenmaal hoog boven Ulrichen volg je zachte paden over grashellingen en langs verspreide rotsen, met wijde uitzichten naar de afgeronde top van de Nufenenstock. Het is een relaxed begin, ideaal voor families om te wennen aan de hoogte en het open, lichte landschap rond Val Corno.
De route daalt eerst licht af richting de alpenweiden bij Mandelli en steekt beekjes en kleine bruggen over, waar het water rechtstreeks uit de sneeuwvelden stroomt. Vanaf hier begint het pad in eenvoudige zigzags te klimmen het hogere dal in. Hoe verder je komt, hoe indrukwekkender het massief van de Corno Gries wordt, met sporen van oude gletsjers en door de wind gevormde richels boven het pad.
Het laatste stuk loopt over een rotsige helling via een goed gemarkeerd pad, met nog één korte klim naar de stenen gebouwen van Capanna Corno Gries. De hut ligt als een balkon boven het dal, met veel vlakke rotsen waar kinderen kunnen spelen en ontdekken. Binnen vind je een gezellige eetruimte, warme drankjes en eenvoudige familiekamers de perfecte plek om de avond door te brengen en te overnachten.
Vanaf Capanna Corno Gries loopt de route als een hoog balkon door de bergen van Ticino. Zwaar, ja, maar wat een plaatje: Lago Morasco, Lago Toggia en die ruige toppen rond Punta Elgio en Pizzo San Giacomo staan de hele tijd in de schijnwerpers. Het gaat vooral omlaag, maar saai wordt het geen seconde, dit is alpien genieten met een grote G.
Eerst trekt het pad rustig langs de omgeving van de Chapel of San Nicolao Val d’Olgia en daarna zuidwaarts richting Lago Toggia. Bij het meer is het heerlijk lopen, water naast je, rotsen boven je, hoofd leeg. Punta Elgio (2.887 m), Manió (2.962 m) en Pizzo San Giacomo (2.924 m) zorgen voor dat lekkere decor waar je vanzelf wat rechter van gaat lopen.
Na het uitzicht over Lago Morasco komt de afdaling echt op gang richting Riale di Sotto. De laatste meters worden zachter en groener, alsof de bergen zeggen: jongens, mooi geweest. Bij Rifugio Bim Se wacht de aankomst, met rust in de benen, bergen in de rug en vast iets lekkers binnen handbereik.
Vanaf Riale klimt de route weg uit de omgeving van Lago Morasco en kom je al snel in rustiger bergterrein. Het is een middelzware etappe met een duidelijke stijgende lijn, richting het Nefelgiù-bekken onder Punta del Costone en Punta dei Camosci. Het uitzicht over Val Formazza opent snel, met ruige hellingen, beekjes en breed alpien decor.
Het pad stijgt langs het uitzicht over Val Formazza en Alpe Nefelgiù en loopt daarna door een opener, hoger landschap. Om je heen bepalen Punta d’Arbola (2.949 m), Punta del Costone (2.956 m), Punta dei Camosci (2.928 m) en Corno Maggiore di Nefelgiù (2.954 m) de horizon. In het bovenste deel bereik je de omgeving boven Lago Vannino, waarna een korte afdaling richting het meer volgt.
Het laatste stuk brengt je in de rustige wereld van Lago Vannino. Rifugio Eugenio Margaroli ligt net boven het water, tussen gras, rotsen en hoge toppen. Mooie plek om binnen te komen: schoenen los, blik op het meer en de vallei alweer ver achter je.
Vandaag blijf je hoog boven de bomen en verbind je twee hutten aan het water met een flinke lus over de kam. Het pad klimt naar het uitzichtpunt van Punta Lebendun en steekt daarna de ruime kom van Lago Sabbioni over, met gletsjers en drieduizenders vlak om je heen. Het voelt afgelegen en toch speels, van hut naar hut, tot je eindigt op het rotsbalkon van Rifugio Claudio e Bruno.
Vanaf Rifugio Margaroli volg je eerst het oeverpad langs Lago Vannino en duik je daarna T3 terrein in. Een lange klim van ongeveer 800 hoogtemeters kronkelt over puin en platen naar Punta Lebendun op 2.935 meter, een fantastisch balkon boven Val Formazza en het Sabbioni bekken. De afdaling brengt je terug op vriendelijker terrein bij Rifugio Somma Lombardo op 2.561 meter, met grootse uitzichten naar Punta d Arbola en Blinnenhorn.
Daarna volgt een speelse traverse richting Rifugio Mores Lago Sabbione op 2.515 meter, dat net boven de grote dam ligt. Je steekt de betonnen wand over met Lago Sabbioni aan de ene kant en watervallen die het dal in storten aan de andere kant, en volgt dan een duidelijk pad langs de noordoever. Korte klimmetjes over gras en blokken brengen je uiteindelijk bij de stenen gebouwen van Rifugio Claudio e Bruno, pal boven het turquoise water.
De laatste dag blijft nog even hoog, springt van hut naar dam en duikt dan in een lange afdaling terug richting Zwitserland. Je start tussen morenes en oude sneeuwvelden boven Lago Sabbioni, raakt even de gletsjerwereld rond Rifugio 3A en draait dan richting de grenskam. Na een panoramische traverse boven Griessee daal je in grote bochten af naar Altstafel, waar de kabelbaan je rustig terug naar het dal zweeft.
Vanaf Rifugio Claudio e Bruno klimt het spoor gestaag over rotsig T3 terrein naar Rifugio 3A, pal naast de Siedel gletsjer. Enkele korte, blootliggende passages vragen focus, maar zijn goed gemarkeerd. Vanaf hier zwaai je zuidwaarts over balkonpaadjes naar Rifugio Città di Busto op 2.480 meter, met lange blikken terug over Lago Sabbioni en de kartelige skyline van Blinnenhorn en Punta dei Camosci.
Na de hut volg je de markeringen over puinhellingen naar de brede Griespas en de betonnen boog van de Griessee dam rond 2.380 meter. Bij helder weer reikt het uitzicht tot de ijs tong van de Gries gletsjer en ver de Walliser toppen in. Een laatste lange afdaling over goed aangelegde bergpaden en servicewegen zigzagt naar beneden richting de gebouwen van de energiecentrale bij Altstafel, waar de ronde ten einde komt. Vanaf hier moet je je weg terugvinden naar de bushalte Ladstafel, vanwaar de bus je naar Ulrichen brengt. Omdat de bus niet erg frequent rijdt, is het belangrijk om vooraf de dienstregeling te controleren en je aankomst hierop af te stemmen. Terwijl je op de bus wacht, is er nog tijd om even uit te rusten en te genieten van de laatste uitzichten op de hoge bergen om je heen.
