Hardcore Stubaier Höhenweg

To jest to—dzień pierwszy. Tego rodzaju dzień, który rozpoczyna nie tylko wędrówkę, ale pełnoprawną alpejską przygodę. Zanim postawisz stopę na szlaku, zajdź do biura turystycznego w Neustift im Stubaital, aby odebrać vouchery na schroniska. Nie pomijaj tego kroku—będą Ci potrzebne później. Gdy wszystko jest w porządku, wsiądź do autobusu do Falbeson. To malownicza, 20-minutowa przejażdżka, a autobusy kursują mniej więcej co godzinę.

Od pierwszego kroku w Falbeson wiesz, na co się piszesz. Żadnej rozgrzewki, żadnego łagodnego wstępu—od razu prawdziwa wspinaczka w serce Alp Sztubajskich. Szlak prowadzi pod górę z determinacją, przecinając cieniste lasy i szerokie alpejskie pastwiska, gdzie cisza szumi, a powietrze jest świeże jak wolność. To stałe, trzygodzinne podejście, a z każdym zdobytym metrem góry odkrywają przed Tobą coraz więcej. A potem—oto ona: Neue Regensburger Hütte, schowana obok wodospadu, który grzmi niczym oklaski za Twój wysiłek. Surowa, odległa i dziko piękna. Zasłużyłeś na to.

Dzisiaj przynosi długi i wymagający odcinek przez surowy teren alpejski. Zaczynasz od stromego podejścia o wysokości ponad 500 metrów z Neue Regensburger Hütte, nawigując po skalistych ścieżkach i ostrych zakrętach. Im wyżej się wspinasz, tym bardziej dzikie stają się otoczenie.

Po osiągnięciu najwyższego punktu, szlak prowadzi przez odsłonięte odcinki i pola piargowe, oferując spektakularne widoki na lodowcowe doliny. Po drodze może być konieczne nieco wspinaczki.

Zejście do Doliny Sulzenau jest długie i techniczne, ale zmieniający się krajobraz—od jałowych skał po zielone łąki i wodospady—nadal jest satysfakcjonujący. Ostatecznie docierasz do Sulzenau Hütte, położonej u stóp potężnych klifów i alpejskich jezior.

To jest twój wielki finał. I jak każde dobre zakończenie w górach, nie kończy się cicho, lecz pełnym alpejskim epikiem. Z Sulzenau Hütte nie tylko schodzisz. Przemierzasz. Wspinasz się. Opadasz. Po raz ostatni czujesz pełną siłę Stubaier Höhenweg pod swoimi butami.

Dzień zaczyna się pożegnaniem z kotliną Sulzenau, gdy szlak prowadzi cię w górę i nad surowymi przełęczami, śledząc grzbiety i zanurzając się w dzikie kotły. To nie jest leniwe zejście — to górska kolejka górska. Spodziewaj się ryczących wodospadów, skalnych schodów i tego rodzaju ciszy, która dzwoni w uszach.

Po godzinach surowego terenu i alpejskiej samotności, trasa w końcu wije się w dół w kierunku Falbeson. Jest długa, trudna i dziko satysfakcjonująca. Na mecie będziesz zakurzony, głodny i może trochę emocjonalny. I zrobisz to w ciągu trzech intensywnych dni na jednym z najwspanialszych szlaków Austrii.