Pełna wersja GR20 (z południa na północ)

Ten etap rozpoczyna się na otwartych pastwiskach wokół Matalza, wspinając się z powrotem w wyższe granitowe wzgórza masywu Monte Incudine. Po łatwym początku przez płaskowyż, trasa przechodzi przez strumienie i stawy, a także rozproszone pasterskie chaty, zanim stanie się bardziej stroma w kierunku grzbietu. Dzień kończy się w spektakularnie położonym Refuge d'Usciolu, który oferuje rozległe widoki na góry i południowo-wschodni krajobraz Tyrrenu poniżej.

Stąd ścieżka prowadzi na północ przez trawiasty teren usiany skałami i pasącymi się zwierzętami, wkrótce łącząc się z wyraźniejszą ścieżką wzdłuż A Basseta. Po przekroczeniu małych strumieni i mijaniu kąpielisk, rozpoczyna się prawdziwa wspinaczka wąską, skalistą ścieżką, wznosząca się przez niskie sosny i wrzosowiska. Trasa kontynuuje wspinaczkę w kierunku Przełęczy Agnone (1,620 m), mijając Punta Scadatta (1,834 m) i Punta d'Usciolu (1,815 m) wzdłuż falującego grzbietu. W oddali widać Monte Formica (1,981 m) i postrzępione grzbiety nad Zicavo.

Gdy grzbiet się zwęża, krótkie skaliste odcinki i łatwe wspinaczki prowadzą między zwietrzałymi granitowymi wieżami wzdłuż słynnego Arête de la Monda. Ostatnie przejście wzdłuż grzbietu odsłania kamienne budynki schroniska, przyczepione do horyzontu. Po przyjeździe można cieszyć się otwartymi widokami we wszystkich kierunkach z tarasu, zanim się osiedli i podejmie kolejny wymagający etap na dużej wysokości.

Wyzwanie na wysokim poziomie kontynuuje się, gdy trasa podąża granitowym grzbietem od Usciolu do przestronnych pastwisk wokół Prati. Przez większość dnia trasa pozostaje blisko grani, obejmując powtarzające się wspinaczki i zejścia między skalistymi szczytami a trawiastymi siodłami. Widoki rozciągają się nad zalesionymi dolinami oraz w kierunku odległego morza, a ścieżka ostatecznie dociera do otwartych stoków, gdzie samotnie stoi schronisko powyżej linii drzew.

Stąd kamienista ścieżka kieruje się na północ wzdłuż wąskiego grzbietu, wijąc się między zwietrzałymi blokami i krótkimi wspinaczkami, oferując widoki 360°. Trasa falująco mija skaliste wzgórza i małe przełęcze, oferując szerokie panoramy w kierunku Monte Furmicula (1 981 m). Po Punta Bianca (1 954 m) trasa schodzi przez wymagający odcinek zygzakowaty do terenów pastwiskowych w pobliżu przełęczy Bocca di Laparo (1 520 m). Następnie znów wznosi się przez rozproszone sosny i stare bergeries, aby dotrzeć do szerokiego grzbietu prowadzącego w kierunku wyżyn Punta di Campitellu (1 937 m) i Punta della Cappella (2 041 m).

Gdy teren staje się łagodniejszy, ścieżka przecina otwarte łąki i niskie krzewy, oferując pełne widoki na wschodnią równinę. Ostatni łatwy odcinek w dół prowadzi do niskich kamiennych budynków Refuge de Prati. Położone na wietrznej stronie wzgórza, otoczone jest pasącymi się zwierzętami. Po przybyciu można cieszyć się zasłużoną przerwą na tarasie.

Ta trasa rozpoczyna się na przewiewnym grzbiecie wokół schroniska i prowadzi w kierunku płaskowyżu narciarskiego Capannelle. Najpierw będziesz schodzić przez długi czas z otwartych, trawiastych stoków w zalesione doliny. Następnie czeka Cię łagodniejsza środkowa część wzdłuż ścieżek i dróg, przecinając wiele strumieni. Na koniec, wspinaczka zabierze Cię z powrotem do wyżynnego terenu, kończąc wśród wyciągów narciarskich, pastwisk i szałasów pasterskich pod szeroką kopułą Monte Renoso.

Od schroniska ścieżka krótko podąża za grzbietem, zanim zacznie systematycznie opadać z przełęczy Bocca d’Oru (1,840 m), oferując rozległe widoki na dolinę Fiumorbo i odległą równinę wschodnią. Zstąpienie kontynuuje się na kamienistych ścieżkach przez lasy sosnowe i bukowe, przecinając małe strumienie i mijając szałasy pasterskie w pobliżu Relais San Petru di Verde, które jest przyjemnym miejscem na przerwę przed kontynuowaniem wędrówki. Łatwe ścieżki prowadzą następnie przez falujący Las Marmano, gdzie okazjonalne polany odsłaniają otaczające grzbiety i łąki.

Po przekroczeniu strumienia Ruisseau de Casso, trasa skręca pod górę i wspina się wzdłuż małych zalesionych ścieżek. Nachylenie łagodnieje, gdy docierasz do otwartego płaskowyżu wokół Capannelle, gdzie można podziwiać widoki Punta dell'Oriente (2,112 m) i otaczających szczytów. Ostateczne krótkie podejście doprowadzi Cię do Twojego schroniska, gdzie znajdziesz się w spokojnej górskiej scenerii.

Ten etap przejściowy zaczyna się na otwartym płaskowyżu narciarskim Capanelle i stopniowo opada przez lasy bukowe wokół Vizzavona. Po dotarciu do panoramicznej przełęczy, trasa przecina wysokie pastwiska i skalisty teren, oferując oszałamiające widoki na centralny grzbiet Korsyki. Później teren łagodnieje i ścieżka opada w głąb gęstego lasu wzdłuż strumieni, aż w końcu dociera do słynnej górskiej wioski położonej w głównym korytarzu wyspy.

Wyraźna ścieżka prowadzi cię łagodnie przez trawiaste stoki i skalisty teren, mijając krzewy i niskie sosny, do Bocca Palmente, przełęczy górskiej na wysokości 1 640 metrów, najwyższego punktu dnia. Przed tobą rozciąga się zalesiona dolina Vecchio. Szlak następnie zaczyna równomiernie opadać przez kamienisty teren i pastwiska, mijając stare szałasy pasterskie i punkty widokowe z widokiem na zalesione doliny poniżej. Dalej trasa wchodzi w gęstszy las, podążając krętymi leśnymi ścieżkami obok górskich źródeł.

Gdy nachylenie się zmniejsza, a szlak się poszerza, miniesz pierwsze oznaki cywilizacji. Dźwięki kolei i drogi stają się coraz głośniejsze, gdy ścieżka prowadzi przez lasy wysokich buków i kasztanowców. W końcu wyjdziesz w pobliżu stacji Vizzavona. Odpocznij, zanim kontynuujesz północną część podróży.

Spacer rozpoczyna się w lasach wokół Vizzavony, wspinając się w kierunku granitowych grani poniżej Monte d’Oro. Po łatwym początku wzdłuż rzeki, ścieżka staje się bardziej stroma, mijając wodospady i stare chaty pasterskie w drodze na wysoki grzbiet oferujący rozległe widoki na centralną Korsykę. Dzień kończy się w Refuge de l'Onda, malowniczej kamiennej chacie położonej w dolinie otoczonej pastwiskami i skalistymi szczytami.

Stamtąd szlak wchodzi w gęsty las bukowy i sosnowy, podążając wyraźną ścieżką w górę doliny L'Agnone. Mija Cascades des Anglais, gdzie woda spada po gładkich płytach, tworząc zachęcające baseny. Za wodospadami wspinaczka staje się bardziej wymagająca i intensywna. Wznosi się przez zakosy przez Pointe Muratello (2 138 m) na bardziej skalisty stok górski, oferując coraz bardziej imponujące widoki na Monte d’Oro (2 389 m).

Trasa następnie opuszcza grzbiet, przecinając szeroką, trawiastą kotlinę, zanim zejdzie przez skaliste tereny. Refuge de l’Onda pojawia się na wzgórzu, otoczona kamiennymi murami, pasącymi się zwierzętami i otaczającymi szczytami górskimi. Po przybyciu można zrelaksować się na tarasie i cieszyć się wieczornym światłem znikającym z grani.

Ten etap łączy pasterską dolinę otaczającą Refuge de l’Onda z wysokim cyrkiem Petra Piana. Rozpoczyna się zejściem przez sosnowy las i granitowe płyty, prowadząc do odosobnionej Doliny Manganellu, gdzie rzeka wyrzeźbiła przejrzyste baseny i wodospady. Następnie następuje długie podejście wzdłuż rzeki w górę do coraz bardziej alpejskiego terenu, kończące się przy małym kamiennym schronisku osadzonym u stóp imponujących szczytów, takich jak Monte Rotondo (2 622 m).

Od schroniska ścieżka opada kamienistym szlakiem, mijając tarasy i owczarnie, szybko wchodząc do lasu, gdzie spotyka rzekę Manganellu. Po przejściu mostu w pobliżu Bergerie de Tolla, trasa skręca w górę rzeki i na przemian prowadzi przez zacienione lasy i otwarte płyty przy rzece. Wodospady i naturalne baseny to doskonała okazja na krótki odpoczynek!

Wyżej drzewa stają się rzadsze, a wspinaczka staje się bardziej stroma, wijąc się przez pola głazów i niskie sosny. Widoki otwierają się, gdy wspinasz się wyżej, odsłaniając otaczające grzbiety i turkusowe baseny daleko poniżej. Ostateczny wysiłek po szorstkich granitowych stopniach prowadzi do wiszącej doliny, gdzie na trawiastym tarasie znajduje się Refuge de Petra Piana. Ciesz się pobytem w tym dramatycznym górskim otoczeniu.

To jeden z najbardziej spektakularnych dni w wysokich górach, prowadzący z skalistego cyrku Petra Piana do otwartej kotliny Manganu. Po równomiernym wspinaniu się na panoramiczny grzbiet, ścieżka biegnie nad Doliną Restonica, oferując rozległe widoki na Monte Rotondo po prawej stronie i lodowcowe jeziora poniżej. Długie zejście przez pola głazów i łagodne tereny podmokłe prowadzi na trawiasty płaskowyż, gdzie znajduje się kolejna schronisko.

Stamtąd wymagający szlak wznosi się przez połamany granit do Bocca Muzzella (2 210 m), głównego podejścia dnia, które oferuje wspaniałe widoki. Trasa prowadzi następnie wzdłuż przewiewnego grzbietu w kierunku Brèche de Capitello, falując między przełęczami, takimi jak Col de Rinoso (2 170 m), i skalistymi wzniesieniami nad Lacs de Rinoso, Capitello i Melo. To jeden z najbardziej imponujących odcinków GR 20! Krótkie, czasami strome odcinki po płytach i rumowiskach przeplatają się z łatwiejszymi przejściami przez fragmenty traw i małe stawy, gdy kierujesz się na zachód w stronę kotliny Manganu.

Ostatecznie ścieżka schodzi bardziej zdecydowanie, opuszczając grzbiet i opadając do szerokiego zagłębienia wypełnionego trawą, strumieniami i torfowiskami. Słabe ślady prowadzą następnie przez mokry teren do bardziej suchych pastwisk usianych granitowymi głazami. Schronisko Refuge de Manganu znajduje się na małym wzgórzu nad płaskowyżem. Otoczone pasącymi się zwierzętami i odległymi szczytami, jest to idealne miejsce dla tych, którzy szukają spokojnej nocy w sercu gór.

To długie przejście górskie łączy Manganu z dramatycznym cyrkiem położonym u podnóża szczytów Paglia Orba (2525 metrów) i Capu Tafunatu (2335 metrów). Łagodne stoki, rozległe płaskowyże i doliny rzeczne przeplatają się z ostrzejszymi podejściami, zapewniając stałą różnorodność terenu. Najważniejsze punkty to tereny podmokłe wokół jeziora Lac de Nino oraz rzeźbione baseny górnej części rzeki Golo. Dzień kończy się w spektakularnie położonym schronisku na skalnym wzniesieniu nad doliną.

Stąd ścieżka stopniowo wspina się przez otwarty teren, aby dotrzeć do Bocca a Reta (1883 m), przechodząc przez Pianu di Campotile, które jest wypełnione starymi bergériami, miejscami do kąpieli i odpoczynku oraz szeroką kotliną Lac de Nino, gdzie konie i krowy pasą się wśród torfowisk i czystych strumieni. Zstępujący trawers prowadzi następnie przez pozzines do rozproszonego lasu. Ostatecznie ścieżka łączy się z wyraźniejszym szlakiem, który opada przez sosny przez Przełęcz Saint-Pierre (1450 m) w kierunku drogi na Castelo di Vergio.

Po tym trasa przechodzi przez zalesiony obszar, zanim wzniesie się doliną na skalistym szlaku wzdłuż rzeki Golu, mijając wodospady i wygładzone baseny skalne. Spójrz od czasu do czasu w górę, aby uchwycić spojrzenie na niebieskie morze na horyzoncie! Wyżej dolina się zwęża, a wspinaczka staje się bardziej stroma na zygzakach przez głazy i krótkie skalne stopnie, z coraz szerszymi widokami z powrotem na centralny grzbiet Korsyki.

Ostatni odcinek przecina kamienisty stok, aby dotrzeć do Refuge de Ciottulu di i Mori, usytuowanego wysoko nad rzeką z klifami i grzbietami wokół. Znajdziesz tu prostą jadalnię, wodę i dormitoria, a także niezapomniane widoki zachodu słońca na otaczające szczyty.

Ten krótszy etap opada z wysokiego punktu poprzedniego schroniska w kierunku dzikiej doliny poniżej Paglia Orba (2 525 m) i Capu Tafunatu (2 335 m). Trasa zaczyna się od wspaniałych widoków na klify i grzbiety, a następnie schodzi do wąskiej doliny rzeki, gdzie czyste baseny pośród gładkich granitowych płyt zachęcają do przerwy. Ostatnie podejście prowadzi do cichej bocznej doliny, gdzie znajduje się kolejne schronisko otoczone stromymi granitowymi ścianami.

Ze schroniska ścieżka prowadzi w dół w kierunku Przełęczy Foggiale (1 962 m), która oferuje jeden z najbardziej ikonicznych widoków na GR20. Następnie strome, kręte zejście prowadzi do Doliny Golo, przecinając kamieniste stoki z nieustannymi widokami na masyw Paglia Orba. W miarę jak schodzisz, teren staje się łagodniejszy, a szlak podąża korytem rzeki. Tutaj przekroczysz bystrza po gładkich płytach skalnych, z dala od wodospadów i naturalnych miejsc do kąpieli położonych wśród sosen i głazów. W ciepłą pogodę możesz być skuszony, aby zatrzymać się i zanurzyć stopy w czystej wodzie.

Trasa kontynuuje przez rzadki las i trawiaste obszary, mijając małe łąki, gdzie często pasą się konie i krowy. Po drodze napotkasz także Bergerie de Ballone, wygodną chatę pasterską. Trasa następnie skręca w dolinę dopływową, gdzie napotkasz bardziej stromy, skalisty szlak na ostatnie krótkie podejście wzdłuż strumyka. Schronisko nagle pojawia się na trawiastej tarasie otoczonej klifami i rozproszonymi sosnami. Po przybyciu możesz cieszyć się dźwiękiem wody poniżej i widokami na strome otaczające ściany doliny, gdy wieczorne światło zanika.

Z kamiennej miski otaczającej Tighjettu przechodzisz bezpośrednio na długie podejście w kierunku linii horyzontu pod Monte Cinto (2 706 m). Tutaj przekraczasz płyty i złamane grzbiety, ciesząc się widokami na wnętrze Korsyki. Po osiągnięciu Pointe des Éboulis (2 607 m), najwyższego przełęczy na całej trasie GR20, krajobraz zmienia się, gdy stromo schodzisz po rumowisku obok odosobnionych alpejskich jezior w kierunku zalesionej doliny Haut Asco.

Od schroniska ścieżka podąża za strumieniem Crucetta, wspinając się równomiernie po granitowych stopniach i krótkich odcinkach wspinaczki w kierunku Monte Cinto. Z jednej strony otwierają się widoki na Capu Rossu (2 498 m) i Capu Larghia (2 475 m), podczas gdy dzika dolina Crucetta leży poniżej. Dalej szlak skręca w kierunku Bocca Crucetta (2 452 m), wyniosłego punktu widokowego z widokiem na ciemną cyrkulę Lac du Cinto, grzbiet w pobliżu Capu Falu (2 540 m). Następnie kontynuujesz po niestabilnym rumowisku do Pointe des Éboulis, gdzie możesz podziwiać widoki na morze.

Zejście zaczyna się stromo, wijąc się w dół przez żleby i półki do Lac d'Argento. Później ścieżka łagodnieje, zygzakując w dół do Lac de Capitellu. Tutaj przekraczasz drewniany mostek nad strumieniem Tighiettu, który prowadzi do dna doliny Asco, gdzie woda przepływa po jasnych płytach i małych wodospadach. Ostatni odcinek przebiega przez otwarty las sosnowy i trasy narciarskie przed dotarciem do schroniska.

Rozpoczynając od stacji narciarskiej Asco, ta trasa może wydawać się krótka, ale jest intensywna. Wychodzisz z lasu sosnowego i wchodzisz do skalistej, wysokiej doliny pod szczytem Muvrella (2 148 m). Wkrótce znajdziesz ustronne górskie jezioro, zanim przekroczysz szeroką przełęcz. Stąd trasa schodzi przez długi czas, podążając płytami i półkami wzdłuż przejrzystego strumienia, aż dotrzesz do strumienia Spassimata. Schronisko Refuge de Carozzu jest ukryte wśród sosen na balkonie nad doliną.

Ze schroniska podążaj kamienistą ścieżką i wkrótce opuść drzewa, aby wejść w wymagający obszar surowego granitu w kierunku przełęczy Bocca di Stagnu (2 010 m), która góruje nad doliną Asco. Szlak prowadzi przez stopniowane głazy i czasami łatwe płyty w kierunku przełęczy Muvrella (1 990 m), która znajduje się pod szczytem Muvrella. Ścieżka prowadzi następnie do ustronnego jeziora Lac de la Muvrella, schowanego w kotle poniżej szczytu.

Za jeziorem trasa schodzi na wietrzną przełęcz, gdzie po raz pierwszy zobaczysz dolinę Lamitu i głębokie doliny na północy. Zjazd kontynuuje się przez wypolerowane płyty, chronione łańcuchami, które prowadzą do Spasimata. Tutaj przeskakujesz nad basenami, podążasz półkami nad rzeką i przechodzisz przez słynny wiszący mostek, który znajduje się tuż nad małym wodospadem. Idealne miejsce na zdjęcie!

Za mostkiem ścieżka wije się przez sosny i głazy, z dźwiękiem wody nigdy nie oddalającym się daleko. Ostatni odcinek przez las prowadzi do polany Carozzu, gdzie tarasy schroniska wychodzą na klify i wijącą się dolinę poniżej.

Opuszczając obszar pokryty sosnami wokół schroniska, trasa prowadzi prosto w kierunku wyżej położonych terenów. Stałe podejście zaprowadzi Cię na skalny balkon nad doliną, skąd można podziwiać wczesne widoki odległych grzbietów, a przy pogodnych dniach, także morza. Na Bocca Avartoli krajobraz otwiera się, ukazując dziką mieszankę nagich szczytów, głębokich wąwozów i płyt szarego granitu. Poza główną granią teren stopniowo staje się łagodniejszy, gdy schodzisz i ścieżka kieruje się w stronę następnej chaty.

Stamtąd podążasz kamienistą ścieżką wzdłuż górskiego strumienia, wijąc się między sosnami i głazami. Szlak następnie staje się bardziej stromy, tworząc ciasne zygzaki, gdy szybko wspina się po szorstkich granitowych stopniach do Bocca di L'Innominata (1 865 m). Później dotrzesz do Bocca Avartoli (1 898 m), gdzie znajdują się liczne przejścia wspinaczkowe aż do przełęczy Col d'Avartoli (1 898 m). Stamtąd przemierzasz w stronę Bocca Piccaia (1 920 m), ciesząc się widokiem trybunowym na Parc Naturel Régional de Corse. Źródła i stare kamienne ruiny dają okazję do przerwy, zanim trasa zacznie długie zejście, z horyzontem rozszerzającym się w kierunku zachodniego wybrzeża.

Zejście przeplata się między skalnymi półkami a łagodniejszymi leśnymi ścieżkami, z krótkimi odcinkami, gdzie przydatne jest użycie rąk. Gdy schodzisz, powracają sosny i makia. Ostatnie falujące przejście przez trawiasty grzbiet zaprowadzi Cię prosto do schroniska, położonego wśród poskręcanych sosen. Czas na zasłużony odpoczynek!

Ten etap zabiera Cię z wysokich granitowych wzniesień w ciepłe podnóża regionu Balagne. Stopniowo, zalesione grzbiety i skaliste występy ustępują miejsca makii i starożytnym tarasom, a na horyzoncie pojawia się Morze Śródziemne. W miarę upływu dnia widoki rozszerzają się, obejmując Monte Grosso i zatokę w pobliżu Calvi, zanim ścieżka w końcu opada w stronę dachów z dachówek i dzwonnic Calenzany.

Od schroniska szlak przecina wymagające, usiane sosnami skaliste zbocza, zanim rozpocznie długie zejście wzdłuż kamienistego grzbietu. Mijając przełęcze Bocca à U Bassiguellu (1 486 m) i Bocca à U Saltu (1 220 m), kontynuuje wzdłuż balkonów i żlebów, oferując rozległe widoki na głębokie doliny i odległe wybrzeże. Niżej ścieżka wije się wśród krzewów, starych kamiennych murów i opuszczonych pól. Przekracza małe strumienie i mija przydrożne krzyże, gdy krajobraz staje się bardziej uprawny i łagodny.

Zbliżając się do dna doliny, trasa łączy się z szerszymi ścieżkami i wchodzi na obrzeża Calenzany. Wąskie uliczki prowadzą obok kaplic i zacienionych placów do centrum wioski, gdzie pod platanami znajdziesz fontanny i kawiarnie. Tutaj możesz zdjąć plecak i uczcić zakończenie etapu z napojem na tarasie z widokiem na wzgórza Balagne.