GR20 Południowa Połowa (z północy na południe)

Z przewiewnego grzbietu wokół schroniska, ten długi dzień prowadzi od poszarpanego granitu do pastwisk płaskowyżu Cuscionu i z powrotem w poważne góry. Rano szlak biegnie wysokim terenem z widokiem na morze przy dobrej pogodzie, zanim opadnie na szerokie, bagniste łąki, gdzie między strumieniami wędrują kuce i krowy. Później, stałe podejście prowadzi na ramię Monte Incudine (2134 m), po czym następuje ostateczne zejście w kierunku odległych terenów pasterskich wokół następnego schroniska.

Od budynków, ścieżka oznaczona kopcami kamieni podąża grzbietem przez Punta di l’Usciolu i Punta Scaddatta (1834 m), z wczesnymi widokami na wybrzeże Tyrrenijskie. Po Bocca di l’Usciolu (1805 m) teren staje się łagodniejszy, a szlak opada w kierunku płaskowyżu Cuscionu, przecinając źródła i mokre trawiaste zagłębienia. Mijając bergeries i niskie kamienne mury, wędrujesz wśród rozproszonych sosen i swobodnie poruszających się zwierząt, podczas gdy linia horyzontu Monte Incudine powoli rośnie przed tobą.

W pobliżu Bocca Stazzunara (2021 m) ścieżka skręca na szorstkie płyty i zaczyna ostrzejsze zejście, z widokami rozciągającymi się do Aiguilles de Bavella. Kamieniste zygzaki prowadzą przez wąwozy i kępy makii, zanim nachylenie w końcu się łagodzi. Budynki schroniska i otaczające bergeries pojawiają się na trawiastym ramieniu nad doliną Asinao, relaksującym miejscu, gdzie można zanurzyć zmęczone stopy w strumieniu i obserwować, jak słońce zachodzi za Monte Incudine.

Ta część szlaku rozpoczyna się w Refuge d'Asinau (1536 m) i kończy w Refuge de Paliri (1055 m).

Atrakcje:
- Bergerie d'Asinau
- Crête de Pargulu
- Col de Bavella
- Kilka punktów widokowych po drodze

Opuszczając kamienistą nieckę Asinau, ten odcinek łączy postrzępione granitowe wieże, zacienione lasy i widoki na morze. Stałe podejście prowadzi w kierunku horyzontu pod Monte Incudine, a następnie ścieżka skręca przez grzbiet naprzeciwko słynnych Aiguilles de Bavella. Tutaj różowe iglice skalne wznoszą się ponad ciemnymi sosnami, a w pogodne dni wybrzeże Tyrrenu migocze w oddali. Później nastrój łagodnieje, gdy schodzisz w kierunku Bavella i kontynuujesz wzdłuż falujących grzbietów do zdalnego punktu Paliri.

Od schroniska szlak wspina się po skalistych stopniach i kieszeniach makii do Bocca di u Pargulu, szerokiej przełęczy z widokiem na iglice Bavella. Następuje trawers balkonowy, czasem wijący się przez niskie sosny, czasem nad gładkimi płytami, zanim opadnie przez gęstszy las w kierunku kaplicy i kawiarni przy przełęczy drogowej. Poza ruchem, droga powraca do cichych ścieżek, falując obok źródeł, punktów widokowych i starych kopców granicznych, stopniowo zmierzając w kierunku Paliri.

Pod koniec granit ustępuje miejsca rozproszonym sosnom i jasnym tarasom skalnym. Schronisko pojawia się nagle nad małą przełęczą, jego kamienne budynki ukryte wśród głazów z szerokimi widokami na Aiguilles de Bavella i wschodnie wybrzeże. Gdy zdejmiesz buty, możesz wędrować do pobliskich punktów widokowych, obserwować chmury przesuwające się wokół wież i pozwolić, by wieczorne światło wydobyło kolor z każdego grzbietu i wąwozu.