Smaki Dolomitów: Co jeść i pić podczas wędrówek we Włoszech

• Canederli (Knedle ze Speckiem) – Duże knedle z chleba zrobione z czerstwego chleba, specku (wędzonej szynki), jajek, mleka i ziół, gotowane w bulionie lub podawane z roztopionym masłem i serem. Powstały z oszczędności, były sposobem na wykorzystanie resztek i dostarczenie sycącego posiłku dla rolników i robotników.
  
  
• Speck Alto Adige IGP – Lekko wędzona i suszona na powietrzu szynka, aromatyzowana jałowcem i ziołami górskimi. Tradycyjnie przygotowywana jesienią i dojrzewająca przez miesiące w chłodnym, suchym powietrzu. Często podawana z świeżym chlebem, serem i ogórkami.
  
  
• Gulasz – Wolno gotowany gulasz z wołowiny, cebuli, papryki i czerwonego wina, odziedziczony po wpływach austro-węgierskich. Idealny na chłodne wieczory w górach.
  
  
• Polenta – Kasza kukurydziana gotowana powoli do uzyskania kremowej konsystencji, podawana jako baza do gulaszy, kiełbas lub dziczyzny. W Dolomitach polenta jest symbolem tradycji wiejskiej, często gotowana w miedzianym garnku nad otwartym ogniem.

• Strudel di Mele (Strudel jabłkowy) – Cienkie warstwy ciasta owinięte wokół jabłek, rodzynek, orzeszków piniowych, cukru i cynamonu. Przepis odzwierciedla wieki szlaków handlowych, z przyprawami pochodzącymi z południa i jabłkami z lokalnych sadów.
  
  
• Kaiserschmarrn – Puszyste, rozdrobnione naleśniki karmelizowane z cukrem i podawane z kompotem owocowym. Legenda głosi, że było to ulubione danie cesarza Franciszka Józefa I, stąd nazwa „Cesarskie Nieszczęście.”
  
  
• Zelten – Tradycyjny świąteczny chleb owocowy z suszonymi figami, orzechami i przyprawami, pochodzący z Trentino, ale spotykany w schroniskach przez cały rok.

• Grappa – Mocny alkohol destylowany z wytłoków winogron, często nasycany górskimi ziołami lub jagodami. Miejscowi popijają go jako trunek trawienny po posiłku.
  
  
• Vin Brulé – Grzane wino z dodatkiem cynamonu, goździków i cytrusów, zimowy klasyk do ogrzania zimnych rąk po dniu spędzonym na śniegu.
  
  
• Piwo Forst – Ulubione piwo z browaru południowotyrolskiego, często spożywane w schroniskach w towarzystwie talerza specka i sera.

Posiłki w Dolomitach to coś więcej niż tylko paliwo — są częścią społecznej tkanki regionu. W górskich schroniskach (rifugi) wędrowcy dzielą się długimi stołami, wymieniając się opowieściami nad parującymi talerzami klusek lub kawałkami szarlotki. Wiele dań podawanych jest w stylu rodzinnym, co odzwierciedla kulturę, w której gościnność jest równie ważna jak samo jedzenie.

Wędrówki tutaj to nie tylko przemieszczanie się przez dramatyczne krajobrazy, ale także poznawanie tradycji ludzi, którzy żyli w tych dolinach od wieków. Każde danie opowiada historię — o zaradności, sezonowości i mieszaniu się kultur w regionie, gdzie Włochy spotykają Alpy.