Tradycyjne jedzenie w Alpach Austriackich: co jeść na szlaku

Po godzinach na szlaku, to żołądek zaczyna podejmować decyzje. Kiedy pojawia się górska chatka, wszystko, czego pragniesz, to coś gorącego, sycącego i już w drodze.

■ Tiroler Gröstl – Smażone ziemniaki z wołowiną lub boczkiem, cebulą i smażonym jajkiem na wierzchu. Chrupiące, słone i głęboko satysfakcjonujące.
■ Käsespätzle – Miękkie kluski jajeczne warstwowo z roztopionym serem i chrupiącą cebulą. Bogate, kojące i najlepiej delektować się nimi powoli po długiej wspinaczce.
■ Käseknödelsuppe – Serowe knedle unoszące się w gorącym bulionie. Proste, rozgrzewające i zaskakująco sycące.
■ Tarta z boczkiem, cebulą i kwaśną śmietaną – Cienka i chrupiąca, często opisywana jako alpejska wersja pizzy. Popularna w chatach w pobliżu Południowego Tyrolu, i niebezpiecznie łatwa do skończenia na jedno posiedzenie.

Cokolwiek wybierzesz, będzie dokładnie tym, czego twoje ciało pragnęło.

Deser w austriackich Alpach jest prosty, ciepły i zasłużony. Po godzinach na szlaku coś słodkiego wydaje się mniej jak przysmak, a bardziej jak część nagrody.

■ Kaiserschmarrn – Puszyste porwane naleśniki posypane cukrem pudrem i podawane z kompotem owocowym. Duże, sycące i słynne nie bez powodu.
■ Apfelstrudel – Cienkie ciasto zawinięte wokół przyprawionych jabłek i rodzynek, zwykle podawane na ciepło i szybko znika.
■ Germknödel – Miękka drożdżowa kluska nadziewana powidłami śliwkowymi i posypana makiem oraz masłem. Słodka, kojąca i zaskakująco satysfakcjonująca.
■ Kuchen i ciasta – Proste domowe ciasta czekające na ladach schronisk. Nic wyszukanego, po prostu bardzo mile widziane.

W górach deser jest dobrą wymówką, by posiedzieć trochę dłużej przed powrotem na zewnątrz.

Po długim spacerze najprostsze napoje są najlepsze. Austriackie schroniska górskie serwują kilka klasyków, które zawsze trafiają w punkt.

■ Almdudler – Lekka, musująca lemoniada ziołowa i prawdziwy austriacki ulubieniec.
■ Skiwasser – Syrop cytrynowy i malinowy zmieszany z wodą. Jasny, słodki i orzeźwiający.
■ Apfelspritz – Sok jabłkowy z wodą gazowaną. Świeży i łatwy do picia.
■ Spezi – Mieszanka coli i oranżady, która jakoś po prostu działa.
■ Radler – Piwo z lemoniadą. Lekkie, zimne i popularne po wędrówce.

Nic skomplikowanego, po prostu takie napoje, które pomagają się zrelaksować i cieszyć chwilą.

Życie w austriackich Alpach przez pokolenia było wymagające. Odległe wioski, długie zimy i fizyczna praca na świeżym powietrzu oznaczały, że ludzie potrzebowali jedzenia, które było sycące i niezawodne.

Gotowanie opierało się na tym, co było dostępne i mogło przetrwać. Mleko przekształcano w ser i masło, ziemniaki i zboża dostarczały energii, a mięso konserwowano na chłodniejsze miesiące. Posiłki były proste, ale miały na celu utrzymanie ludzi w sile.

To samo podejście wciąż kształtuje to, co jemy w schroniskach górskich dzisiaj. Dania są pożywne i satysfakcjonujące, dokładnie takie, jakich potrzebujesz po długim dniu na szlaku.

Pobyt w austriackiej Hütte jest częścią doświadczenia trekkingowego. Te górskie schroniska oferują proste miejsce do odpoczynku i spożycia porządnego posiłku po długim dniu na szlaku. Wspólne stoły i przyjazna atmosfera to standard.

Menu są krótkie i praktyczne, skupiają się na pożywnych zupach, knedlach, lokalnych serach i klasycznych daniach austriackich. Porcje są obfite, a kolacja często serwowana jest o wyznaczonej porze, z wszyscy jedzą razem. To proste, sycące jedzenie, które doskonale pasuje do dnia w górach.

To, co jesz w górach, zależy od pory roku. Latem posiłki są lżejsze, z świeżymi produktami mlecznymi, prostymi daniami i jedzeniem, które pasuje do długich dni na szlaku.

Gdy temperatury spadają, menu zmienia się w kierunku cieplejszych i bardziej sycących opcji. Przewagę zyskują zupy, pierogi i treściwe dania. Składniki pozostają w dużej mierze takie same, ale uwaga przesuwa się w kierunku komfortu i ciepła.

Pod koniec dnia austriackie schroniska górskie zamieniają się w miejsca relaksacyjnych spotkań. Wędrowcy siadają, zamawiają coś ciepłego i w końcu robią sobie przerwę po godzinach na szlaku.

Stoły są z zasady dzielone, a rozmowy zaczynają się łatwo. Ludzie rozmawiają o trasie, pogodzie lub o tym, co przyniesie jutro. Nie ma znaczenia, skąd jesteś ani jak szybko wędrujesz. Jeśli dotarłeś do schroniska, jesteś mile widziany przy stole. To coś, czego sami doświadczamy za każdym razem, gdy jesteśmy tam z zespołem.

W austriackich górach tradycja pojawia się na talerzu. Brettljause, knedle i świeży ser alpejski odzwierciedlają przepisy przekazywane z pokolenia na pokolenie. Jedzenie jest proste i ma zaspokajać.

Posiłki są często dzielone przy długich stołach w schroniskach. Jesz to, co zostało przygotowane, i szybko czujesz się częścią tego. To mała, ale prawdziwa część życia górskiego w Austrii.