Caldera de Taburiente: kraterowa niecka w sercu wyspy
Spacer po Calderze de Taburiente oznacza przemieszczanie się przez jeden z najstarszych parków narodowych Hiszpanii, ogromną erozyjną nieckę utworzoną nie przez eksplozję, lecz przez miliony lat oddziaływania wody i ruchów tektonicznych. Niecka otoczona jest stromymi ścianami krateru, gęsto porośniętymi wewnątrz sosną kanaryjską, a przez nią przepływa stały ciek wodny, Río de Taburiente.
Klasyczne podejście prowadzi przez Barranco de las Angustias, wąski wąwóz u wejścia do Caldera, dostępny od dna doliny w pobliżu Los Llanos. Alternatywnie, można wejść od grzbietu przez centrum dla zwiedzających La Cumbrecita, z krótkim spacerem do punktów widokowych. Pico Bejenado, na południowym obrzeżu niecki, stanowi satysfakcjonujący cel na szczyt. Kolorowy wodospad Cascada de Colores wewnątrz Caldera jest atrakcją, a w gorące dni świetnym miejscem do kąpieli. Najlepsze dla: każdego, kto woli atmosferę parku narodowego, las sosnowy i dramatyczne ściany krateru od otwartego wulkanicznego grzbietu.
Roque de los Muchachos i grzbiet ponad chmurami
Brzeg krateru Caldera, na wysokości około 2400 metrów, jest jednym z najbardziej imponujących punktów widokowych na całych Wyspach Kanaryjskich. Z Roque de los Muchachos można spojrzeć w dół do krateru z jednej strony, a z drugiej na morze chmur w kierunku sąsiednich wysp: Teneryfy, La Gomery i El Hierro. Międzynarodowe obserwatoria znajdują się tutaj, ponieważ niebo nad Roque jest jednym z najczystszych na świecie.
Grzbiet jest narażony na wiatr i zimno, często wznosi się ponad chmury pasatowe i dlatego jest słoneczny, nawet gdy północne stoki są mokre. Warunki mogą się szybko zmieniać. Spacer po brzegu krateru wymaga pewności w stopach na kilku odsłoniętych odcinkach, choć nie jest potrzebna wspinaczka techniczna. Najlepsze dla: każdego, kto chce zobaczyć morze chmur z góry i nie przeszkadza mu trochę wiatru.
Cumbre Vieja i Ruta de los Volcanes
Południe La Palmy to czysty krajobraz wulkaniczny. Ruta de los Volcanes biegnie wzdłuż grzbietu Cumbre Vieja, mijając stożki popiołu, zastygłe strumienie lawy i otwarte lasy sosnowe, z widokiem na oba wybrzeża jednocześnie. To najczystsza forma wulkanicznego szlaku spacerowego na La Palmie.
W 2021 roku wybuchł tutaj wulkan Tajogaite, trwale zmieniając południowy zachód wyspy: nowe pola lawowe sięgające morza, zmienione trasy szlaków. Ścieżki w bezpośrednim sąsiedztwie erupcji zostały zamknięte i są stopniowo ponownie otwierane, w zależności od warunków bezpieczeństwa. Nie ma potrzeby przesadzać z tym: zdecydowanie większa część Ruta de los Volcanes i Cumbre Vieja pozostaje dostępna do chodzenia. Sprawdź, co jest obecnie otwarte u władz wyspy lub na stronie podróży przed wyjazdem. Najlepsze dla: wysportowanych spacerowiczów szukających otwartego krajobrazu, dalekosiężnych widoków i wulkanicznej geologii.
Zielony północny wschód: Los Tilos i Marcos y Cordero
Północny wschód to pasatowa strona wyspy: wilgotna, chłodna, zielona. Los Tilos to obszar biosfery UNESCO z jednym z ostatnich nietkniętych lasów laurowych w Europie, opleciony paprociami, gęstym mchem i starymi kanałami irygacyjnymi. Cubo de la Galga w Puntallana to kolejna perła lasu laurowego, kiedyś używana jako miejsce filmowe dla międzynarodowych produkcji.
Marcos y Cordero to zupełnie inny świat: wchodzisz do tuneli starego systemu wodnego, latarka i kurtka przeciwdeszczowa są niezbędne, a terenowy taxi zabierze cię do punktu startowego. To strona La Palmy, którą większość przewodników pomija. Kontrast z południem nie mógłby być większy: brak lawy, brak kurzu, ale zamiast tego ciemność, woda i pradawny las. Najlepsze dla: każdego, kto woli botanikę, spokój i odrobinę podziemnej przygody od wulkanicznego grzbietu.
Wybrzeże, barrancos i wioski rybackie
La Palma nie ma klasycznych zatok kąpielowych, ale ma wybrzeże, które łatwo można eksplorować pieszo. Ścieżki przybrzeżne biegną między tarasami bananowymi a małymi wioskami rybackimi, często wzdłuż starych szlaków handlowych. Fuencaliente na południu jest najwspanialszym przykładem: latarnia morska, solniska z flamingami podczas sezonu migracyjnego, wulkan Teneguía, który można zdobyć na krótkiej pętli, a na koniec czarny basen lawowy na kąpiel w morzu. Barrancos, głębokie wąwozy przecinające każdy region, oferują krótkie, intensywne spacery w zaskakujące głębiny. Chodzenie i pływanie na La Palmie jest całkowicie możliwe, ale nie spodziewaj się Karaibów: ciemny piasek, baseny z wodą morską i Atlantyk to to, co jest dostępne, i to jest wystarczająco dużo.