Która dolina pasuje do Ciebie? Oto pięć oblicz Vorarlbergu, obok siebie.
Montafon: Silvretta, Lünersee i wielkie trasy wysokogórskie
Montafon to najbardziej alpejska dolina Vorarlbergu. Spotykają się tu trzy pasma górskie: surowy Rätikon, lodowcowa Silvretta i dziewiczy Verwall. Zbiornik Silvrettastausee na wysokogórskiej drodze, Lünersee w Brandnertal i jeziora wokół Bielerhöhe to najbardziej znane akweny w tym krajobrazie.
Wędrówki w Montafon oznaczają trasy wysokogórskie z widokiem na lodowiec w kierunku Piz Buin, wielogodzinne podejścia i zejścia między doliną a alpejskimi pastwiskami oraz kozice na grzbietach. Wakacje wędrówkowe w Montafon pasują do każdego, kto chce poczuć prawdziwy alpejski charakter bez konieczności korzystania z via ferrat. Bazy w Schruns, Gaschurn i Gargellen są łatwo dostępne. Dla początkujących, którzy chcą spróbować wędrówek alpejskich, Montafon jest bardziej wymagający niż Bregenzerwald, ale do opanowania. W porównaniu do Kleinwalsertal: Montafon jest wyżej położony, bardziej surowy i sprawia wrażenie bardziej odległego.
Bregenzerwald: serowe pastwiska, drewniane wioski i Kanisfluh
Bregenzerwald to najłagodniejsza z głównych dolin wędrówkowych Vorarlbergu. Tutaj spaceruje się przez krajobrazy podgórskie, obok obsługiwanych pastwisk serowarskich i przez wioski znane z drewnianej architektury: Bezau, Schwarzenberg, Mellau, Damüls, Au i Schoppernau.
Wakacje wędrówkowe w Bregenzerwald często podążają Szlakiem Serowym, siecią ścieżek łączących mleczarnie, pastwiska alpejskie i wioski. Kanisfluh nad Mellau i Au to znak rozpoznawczy doliny: długa skalista grzbiet oferująca widoki na cały Bregenzerwald. Wędrówki w Bregenzerwald oznaczają dobre schroniska i pensjonaty, krótsze podejścia i zejścia niż w Montafon, oraz więcej zieleni, mniej skał. Dla kogoś, kto chce wyruszyć na swoją pierwszą wielodniową wędrówkę w bardziej alpejskim terenie, Bregenzerwald jest łagodniejszym wprowadzeniem.
Kleinwalsertal: wioski Walserów w ślepej dolinie
Kleinwalsertal to austriacka enklawa dostępna tylko z Oberstdorfu. Wioski Riezlern, Hirschegg, Mittelberg i Baad leżą w wąskiej dolinie, która kończy się przy Widderstein i Walmendingerhorn na południu. Walserowie, grupa średniowiecznych osadników z Valais, zbudowali tu wioski i zachowali swoją niezależność.
Wędrówki w Kleinwalsertal opierają się na kwiecistych łąkach wczesnym latem, trasach wysokogórskich między Ifen, Widderstein i Walmendingerhorn oraz łatwym dostępie z Allgäu. Dolina pasuje do każdego, kto chce iść w góry alpejskie bez dalekiej podróży. Jest bardziej alpejska niż Bregenzerwald, ale nie tak surowa jak Silvretta. Więcej na ten temat w sekcji 5.
Arlberg i Lechquellengebirge: dzikie i mało uczęszczane
Lech, Zürs, Stuben i Warth to region narciarski zimą i ciche punkty wyjścia do jednego z najmniej znanych terenów wędrówkowych Vorarlbergu latem. Lechquellengebirge między Formarinsee, Rote Wand i Klostertal jest surowe, strome i rzadko uczęszczane. Tutaj często będziesz miał ścieżki tylko dla siebie.
Formarinsee w pobliżu Lech to jedno z najpiękniejszych jezior górskich Vorarlbergu i również punkt wyjścia dla wymagających tras wysokogórskich. Możliwe jest przejście do Lechtal w Tyrolu. Obszar Arlberg nie nadaje się na pierwszą alpejską wyprawę, ale jest idealny dla każdego, kto zdobył doświadczenie w Montafon i Bregenzerwald i szuka czegoś spokojniejszego.
Rätikon i Brandnertal: wapienne ściany na granicy ze Szwajcarią
Rätikon leży w południowo-zachodnim Vorarlbergu, tuż przy granicy z Gryzonią. Jasne wapienne ściany, wieże i grzbiety takie jak Schesaplana, Drei Türme i Zimba definiują krajobraz. Brandnertal z Lünersee to najbardziej znany punkt dostępu: od kolejki linowej Lünerseebahn prowadzą szerokie trasy wysokogórskie z widokiem na skalne ściany.
Trasy w Rätikon są technicznie bardziej wymagające niż w Bregenzerwald czy Kleinwalsertal, ale krajobraz wynagradza dodatkowy wysiłek. Kto zna wapienne ściany Dolomitów, poczuje się od razu jak w domu w Rätikon. W porównaniu do Montafon: tutaj dominuje skała i wapień, a nie lodowce i łupki.