Najlepsze z Karwendel - Średni poziom

Dzisiejsza trasa prowadzi przez całą długość doliny Karwendeltal, z Scharnitz położonego na wysokości około 970 metrów do schroniska Karwendelhaus na wysokości mniej więcej 1770 metrów. To 800 metrów podejścia, ale rozłożone na 16 kilometrach, więc przez większość trasy prawie go nie zauważysz. Niemal przez cały dzień idziesz szeroką szutrową drogą: łatwą do śledzenia, bez ekspozycji i odcinków technicznych. Jest to również popularna trasa rowerowa, więc przygotuj się na dzielenie jej z rowerzystami.

Pierwszy kilometr od Scharnitz prowadzi dość stromo obok małej kaplicy Birzel, po czym nachylenie łagodnieje, gdy dolina się otwiera. Stąd podążasz w górę rzeki Karwendelbach. Przechodzisz obok punktu widokowego na wodospad Karwendel, który widać z mostu Karwendelsteg, rozległego obszaru dawnego osuwiska oraz wodospadu Spritz na wysokości około 9,5 kilometra — to dobre miejsce na przerwę. Za Larchetalm, mniej więcej na 12. kilometrze, z widokiem na Angerkopf, droga zaczyna wyraźnie piąć się w górę. Mijasz źródło Julianabrunnen nad rzeką, a następnie droga wspina się zakosami po zboczu przez ostatnie 1,5 kilometra — to najstromszy odcinek dnia, na którym pokonujesz około 270 metrów przewyższenia. Dolina jest miejscami długa i otwarta, więc zabierz wystarczającą ilość wody oraz ochronę przeciwsłoneczną.

Schronisko Karwendelhaus stoi na stromym zboczu wysoko nad doliną, a z jego tarasu rozciąga się widok prosto w dół, na przebytą trasę. Około 16 kilometrów, zaplanuj 6 godzin. Czas na piwo.

To najkrótszy dzień wędrówki. Schodzisz około 400 metrów do Kleiner Ahornboden, a następnie wspinasz się mniej więcej tyle samo z powrotem do schroniska Falkenhütte. Idziesz szerokimi traktami i dobrze utrzymanymi ścieżkami, bez eksponowanych odcinków. Kilka zerodowanych, luźnych fragmentów ścieżek na łąkach wymaga ostrożności, ale jest sporo czasu, by się zatrzymać i nacieszyć widokami.

Ze schroniska krótki spacer prowadzi na przełęcz Hochalmsattel na wysokości 1 803 metrów, z krzyżem na szczycie i pierwszym widokiem na Laliderer Wände. Następnie schodzisz traktami i ścieżką przez łąki, prowadzącą przez otwarte pastwiska i rzadki las, do Kleiner Ahornboden na wysokości około 1 400 metrów. Rosną tam stare, poskręcane jawory, znajduje się kilka niezagospodarowanych szałasów alpejskich oraz fontanna, przy której można uzupełnić zapas wody; miejsce to jest znacznie spokojniejsze niż jego słynny większy odpowiednik. Po przejściu przez szerokie, zazwyczaj suche kamieniste koryto rzeki wspinasz się drogą leśną, mijając Ladizalm, którego zabytkowy szałas alpejski prawdopodobnie pochodzi z XVI wieku. Dobra ścieżka prowadzi następnie przez łąki do schroniska. Ostatni kilometr jest najbardziej stromy i obejmuje około 190 metrów podejścia.

Schronisko Falkenhütte (1 848 m) stoi u podnóża Laliderer Wände — wapiennych ścian, które wznoszą się niemal 1 000 metrów pionowo w górę. Usiądź na tarasie i obserwuj wspinaczy. Około 8,8 kilometra, czas przejścia: 4 godziny.