Liechtensteiński szlak panoramiczny express

To jest ten najważniejszy odcinek. Z Planken wspinasz się ponad 1200 metrów prosto w górę na Drei Schwestern, poszarpane, szare wapienne wieże będące znakiem rozpoznawczym całej trasy Panoramaweg, a następnie podążasz granią do legendarnego Fürstensteigu. Liny, drabiny, drewniane stopnie i odcinki wymagające podpierania się rękami sprawiają, że jest to dzień dla doświadczonych wędrowców o pewnym kroku i bez lęku wysokości. Sam Fürstensteig to teren o trudności T4.

Z przystanku autobusowego Planken Saroja szlak prowadzi wzdłuż potoku Nendler Bach przez las i wkrótce zaczyna się naprawdę stromo wspinać. Wyżej mijasz skalne okno, przez które widać Drei Schwestern, a następnie drewniane stopnie, drabiny i odcinki zabezpieczone linami prowadzą do rejonu szczytowego na wysokości nieco ponad 2000 metrów. Widoki są ogromne: Garsellikopf i Kuegrat znajdują się tuż obok, a w dole rozciągają się dolina Renu i miasta Liechtensteinu. Wzdłuż grani kontynuujesz marsz na południe do Fürstensteigu, wąskiej ścieżki wykutej w klifach i wyposażonej w liny pomocnicze, po czym schodzisz w kierunku Gaflei.

Brakuje Ci energii lub czasu? Z przystanku autobusowego Gaflei Klinik możesz pojechać autobusem do Triesenberg Dorfzentrum. Oszczędzisz około 620 metrów zejścia i mniej więcej 2 godziny; sprawdź rozkład jazdy na stronie internetowej LIEmobil. W przeciwnym razie szlak prowadzi przez las i łąki do Triesenbergu, starej wioski Walserów, gdzie czeka na Ciebie hotel. Około 18,8 kilometra, 1410 metrów podejścia i 1320 metrów zejścia: przygotuj się na długie 9 godzin.

Dzisiejszy dzień upłynie pod znakiem podejścia. Pomiędzy Triesenbergiem a Pfälzerhütte pokonujesz około 1280 metrów przewyższenia, a schodzisz zaledwie 60, więc niemal każdy krok tego dnia prowadzi pod górę. Trasa składa się z trzech głównych podejść, przedzielonych łatwiejszymi odcinkami wiejskich dróg i szutrowych traktów, ale do czasu, gdy schronisko pojawi się na grani granicznej, nogi dadzą ci się we znaki. Widoki na dolinę Renu i wysokie grzbiety skutecznie odwracają uwagę.

Zaraz po opuszczeniu hotelu podążasz odcinkami Walser Sagenweg, Szlaku Legend Walserów. Wypatruj rzeźb z drewna ustawionych wzdłuż ścieżki: każda z nich opowiada walserowską legendę, mit lub baśń. Walserowie byli górskimi rolnikami z Valais, którzy opuścili swoją ojczyznę w XII i XIII wieku i osiedlili się na tych zboczach. Wyżej docierasz do Starego Tunelu, który ma zaledwie 48 metrów długości, ale jest prawdziwym punktem orientacyjnym: wydrążony w 1867 roku, był pierwszym połączeniem drogowym ze Stegiem. Tuż za nim znajduje się gospoda górska Sücka, dobre miejsce na przerwę, jeśli akurat jest otwarta.

Szlak biegnie następnie powyżej Stegu, oferując widoki na zbiornik wodny i niewielkie jezioro Gänglesee, po czym skręca na południe do doliny Valüna, gdzie podejście staje się wymagające. Podążasz doliną obok alpejskich pastwisk Valüna i schroniska Valüna-Waldboden, a następnie wspinasz się do doliny Naaf. Ostatnie podejście prowadzi przez rozległe alpejskie hale, z widokami na Hochspeler o wysokości 2226 metrów i Plasteikopf o wysokości 2345 metrów. Pfälzerhütte znajduje się na wysokości 2108 metrów, dokładnie przy granicy z Austrią. Schronisko jest często wybierane przez turystów planujących zdobyć szczyt Naafkopf, oddalony o zaledwie około 1,5 godziny.

Krótki ostatni dzień, który najlepsze widoki oferuje już w pierwszej godzinie. Z chaty wspinasz się około 240 metrów na grań, a stamtąd trasa prowadzi głównie w dół: około 730 metrów zejścia do Malbun. To około 6,3 kilometra, na które należy przeznaczyć 2 godziny 45 minut, więc nie ma potrzeby się spieszyć.

Trasa prowadzi szlakiem Fürstin-Gina-Weg, graniowym szlakiem nazwanym na cześć księżnej Giny z Liechtensteinu. Wkrótce po opuszczeniu chaty docierasz do krzyża szczytowego Augstenbergu na wysokości 2 365 metrów, najwyższego punktu tego dnia. Stąd ścieżka biegnie wzdłuż zielonej grani, oferując otwarte widoki po obu stronach: po lewej Malbun, a po prawej Nenzinger Himmel, wysokogórską dolinę po drugiej stronie granicy w Austrii.

Dziś krajobraz pozostaje zielony aż do samego końca. Na Sareiserjoch czeka drugi krzyż szczytowy, a nawet tam otaczają Cię trawiaste zbocza. Stamtąd schodzisz przez łagodne łąki i zielone wzgórza w kierunku Malbun, małej alpejskiej wioski otoczonej zielonymi zboczami i szczytami. Szlak kończy się przy przystanku autobusowym w wiosce. Zanim ruszysz do domu lub w dalszą podróż, poświęć chwilę, by spojrzeć wstecz na grań.