Średni trekking w Picos de Europa

Dziś wyruszasz z Sotres na swój pierwszy etap. Po nieco ponad kilometrze miniesz 'Invernales del Texu', swojego rodzaju opuszczoną wioskę zbudowaną przez pasterzy, aby chronić swoje stada zimą. Ścieżka następnie wspina się, oferując wspaniałe widoki na Naranjo de Bulnes (znane również jako Picu Urriellu), jeden z najbardziej uderzających szczytów w Picos de Europa. Kontynuując przez zielone doliny, gdzie pasą się krowy, miniesz Refugio de la Terenosa, gdzie możesz zatrzymać się na napój. Po drodze miniesz Refugio de la Terenosa, gdzie możesz zatrzymać się na napój przed równomiernym podejściem. Ścieżka staje się coraz bardziej skalista, a widoki bardziej surowe. Możesz nawet dostrzec koziorożca na skałach!

Twoim celem na dziś jest Refugio de Urriellu, u podnóża Picu Urriellu. Obecny budynek jest użytkowany od 1990 roku, a ze względu na swoje odległe położenie, materiały budowlane zostały dostarczone przez helikoptery Chinook Armii Hiszpańskiej. Podczas pobytu prawdopodobnie spotkasz Tomása Fernándeza Lópeza, który jest zarządcą schroniska od 1991 roku i zna ten teren jak nikt inny.

Twój dzień zaczyna się w Refugio Vega de Urriellu, u podnóża dramatycznego Picu Urriellu, znanego również jako Naranjo de Bulnes, a kończy w Fuente Dé lub Espinama, w zależności od dostępności. Przed wyruszeniem zdecydowanie zalecamy sprawdzenie warunków u strażnika schroniska. Ten etap jest jednym z najtrudniejszych i najbardziej zróżnicowanych na całej trasie: fizycznie wymagający, technicznie trudny i wymagający stałej uwagi nawigacyjnej.

Szlak prowadzi na południowy zachód i schodzi przez Garganta del Jou Sin Tierre, krajobraz przypominający księżycowy krajobraz krasowy z szarymi skałami, kraterami i, w zależności od pory roku, plamami śniegu. Ta pierwsza część jest powolna i wymaga pewnego kroku: spodziewaj się wspinaczki, luźnych skał i odcinków, gdzie ścieżka wydaje się znikać. Niektóre odcinki wymagają wspinania się po skałach. Nie jest potrzebny specjalny sprzęt, ale w niektórych miejscach będziesz musiał użyć rąk. Istnieją nieoznakowane obszary, gdzie musisz ściśle polegać na narzędziach nawigacyjnych. Brak jest zasięgu do najwyższego punktu etapu, krótko po wyjściu z Jou de los Boches, więc kluczowe jest, aby nigdy nie tracić z oczu śladu GPS.

Z Jou de los Boches kontynuuj w kierunku Garganta de los Boches, które pokonasz od strony wschodniej. W tym obszarze teren może być mylący, a wybór trasy nie zawsze jest oczywisty, więc dokładnie śledź nawigację w aplikacji i trzymaj się śladu GPS. Unikaj wybierania alternatywnych linii przez strome lub odsłonięte tereny, ponieważ niektóre warianty wymagają zaawansowanych umiejętności alpinistycznych. Trasa prowadząca do Collado Horcados Rojos kiedyś miała linę do pomocy turystom, ale z powodu braku konserwacji została usunięta.

Na Collado Horcados Rojos ponownie dołączysz do głównego szlaku. Stąd teren nieco się łagodzi, skręcając na południowy wschód, przechodząc przez spektakularny obszar Horcados Rojos, jeden z wizualnych punktów kulminacyjnych wędrówki i fantastyczne miejsce na zdjęcia.

Gdy dotrzesz do Mirador de El Cable, jesteś blisko stacji kolejki linowej, która zjeżdża do Fuente Dé. Skorzystanie z niej unika bardzo długiego i stromego zejścia oraz oferuje rozległe widoki na pastwiska i rozrzucone lasy bukowe. Uwaga, bilet na kolejkę nie jest wliczony. Możesz zakupić bilet w jedną stronę na zjazd z górnej stacji El Cable w dowolnym momencie w godzinach pracy. Podczas jazdy, faliste łąki ostro kontrastują z postrzępionymi szczytami, z krowami i końmi spokojnie pasącymi się poniżej. Gratulacje, dotarłeś do Fuente Dé, końca wymagającego, ale niezapomnianego drugiego etapu!

Uwaga: Pierwsza jedna trzecia dzisiejszego etapu, około 4 km terenu T3, jest szczególnie wymagająca zarówno technicznie, jak i nawigacyjnie. Poruszaj się ostrożnie, używaj rąk, gdy to konieczne, i nie przeceniaj swoich możliwości. Zawsze trzymaj się śladu GPS i poświęć czas na odsłoniętych lub nieoznakowanych odcinkach.