Wycieczka dla początkujących po Pérics

Trasa rozpoczyna się w małej osadzie L'Hospitalet-près-l'Andorre, szybko opuszczając drogę, aby podążać spokojniejszą doliną. Po łatwym starcie, przekraczając kilka górskich strumieni, ścieżka stopniowo wspina się przez las w kierunku wysokiego basenu Bésines. Stopniowo otwierają się widoki na Pireneje i otaczające szczyty, zanim krajobraz staje się bardziej otwarty i alpejski w pobliżu schroniska.

Ze wsi szlak prowadzi pod górę wzdłuż dróg i wąskich ścieżek, mijając wodospady i strumienie, wijąc się przez lasy i otwarte przestrzenie, oferując widoki na dolinę Pirenejów. Nachylenie wzrasta, gdy trasa skręca w Dolinę Bésines, gdzie wyraźnie oznakowana ścieżka wspina się przez las iglasty. Wyżej drzewa rzedną, a ścieżka kontynuuje wzdłuż skalistych stopni i trawiastych półek, aż dociera do brzegów Étang des Bésines i otwartego cyrku powyżej.

Okrążając brzeg jeziora, szlak wykonuje ostatnie krótkie wzniesienie przez Jasse du Pla do Refuge des Bésines, które jest usytuowane na wzgórzu i oferuje szerokie widoki na dolinę. Po przybyciu można zrzucić plecak, cieszyć się ciepłym posiłkiem i obserwować, jak wieczorne światło zanika z otaczających szczytów, siedząc na tarasie kamiennego budynku.

Ten wysoki szlak łączy schronisko Refuge des Bésines z schroniskiem Refuge d'En Beys poprzez odległy krajobraz Pirenejów z granitowymi grzbietami, otwartymi stokami i lodowcowymi jeziorami. Teren jest wszędzie nierówny i skalisty. Wczesną porą roku, zwłaszcza po śnieżnych zimach, zalegające połacie śniegu mogą sprawić, że etap będzie znacznie bardziej wymagający i będzie wymagał dodatkowej ostrożności.

Z basenu Bésines, szlak prowadzi przez nierówne stoki z płytami skalnymi, górskimi strumieniami i małymi stawkami. Ścieżka jest często pokryta luźnymi kamieniami i granitowymi blokami, więc ostrożne stawianie kroków jest ważne. Główne podejście prowadzi przez szerszą dolinę, śledząc kopce kamieni przez skalisty teren i granitowe stopnie do Przełęczy Coma d'Anyell na wysokości 2 487 m, najwyższego punktu etapu. W czerwcu, a czasami na początku lipca, mogą tu zalegać połacie śniegu w zależności od warunków zimowych.

Ostatnia część ścieżki podąża wyraźną ścieżką, która schodzi do cyrku En Beys. To zejście jest początkowo powolne, przecinając nierówne pola kamieni, gdzie trzeba uważać na kroki. Teren stopniowo łagodnieje w trawiaste tarasy, ale w niektórych miejscach pozostaje nierówny. W miarę jak schodzisz, poniżej ukazują się głęboko zielone wody jeziora, otoczone urwiskami. Szlak spotyka się z linią brzegową, pozostawiając Cię obok schroniska Refuge d'En Beys. Ciesz się spokojnym wieczorem nad wodą i zrelaksuj się.

Ta ostatnia sekcja schodzi z przewiewnego cyrku En Beys do zalesionej Doliny Orlu. Zaczynając obok wysokogórskiego jeziora, trasa podąża zwężającą się doliną, stopniowo pozostawiając za sobą skaliste szczyty. Podczas schodzenia krajobraz łagodnieje w łąki i gęste lasy, z częstymi widokami na wodospady i klify w Réserve Nationale d’Orlu. Ostatecznie dotrzesz do łatwiejszych ścieżek i szlaków blisko dna doliny.

Od schroniska szlak szybko zaczyna opadać wzdłuż potoku L'Oriège, przekraczając płyty skalne i nierówny teren. Ścieżka później wchodzi do sosnowego lasu, gdzie nachylenie maleje, a ścieżka się poszerza, gdy dociera do łąk Doliny Olulu. Przechodząc przez sporadyczne polany, ale głównie przez głębokie odcinki lasu, podążasz za żywym rzeką przez dolną dolinę, często towarzyszą ci świsty świstaków i dźwięk wody spadającej po głazach.

Później trasa łączy się z szerszym leśnym szlakiem, który wygodnie prowadzi w kierunku Forges d’Orlu. Stare budynki hydroelektryczne i tablice informacyjne wskazują, że dotarłeś na skraj rezerwatu, a parking wkrótce pojawia się w widoku obok rzeki. Wędrówka kończy się tutaj, gdzie są stoły piknikowe, cień i łatwy dostęp do dalszego transportu lub pobliskiego zakwaterowania w dolinie.