Północna część szlaku Meraner Höhenweg

Ta trasa jest objazdem zorganizowanym przez władze Meraner Höhenweg. Szlak Meraner Höhenweg nr 24 między Katharinaberg a Pfossental jest tymczasowo zamknięty z powodu ryzyka osunięcia się skał. Zamiast tego musisz skorzystać z lokalnego objazdu z Sellboden przez Tumlhof i drogą do Pfossental aż do Nassreidhof. Ten objazd dodaje około 1,5 godziny do czasu wędrówki, a na trasie znajdują się znaki, które poprowadzą Cię przez ten odcinek.

Z Katharinaberg trasa prowadzi w kierunku Sellboden. Tutaj opuścisz oryginalny zamknięty szlak i podążysz objazdem przez Tumlhof. Kontynuuj drogą do doliny Pfossental, aż dotrzesz do Nassreidhof. Szlak nr 24 po Nassreidhof jest teraz otwarty, więc możesz dołączyć do zwykłej trasy przez dolinę od tego punktu. Trasa biegnie równolegle do Rio Val di Fosse oraz serii bystrzy i wodospadów, zanim dotrze do schronisk górskich Mitterkaser Alm i Rableidalm. Profil pokazuje równomierny wzrost w kierunku Upper Pfossental.

Po długim, równomiernym podejściu przez dolinę Pfossental dotrzesz do Eishof. Kiedy dotrzesz na koniec, najtrudniejsza część wędrówki jest za Tobą i możesz się zrelaksować po przejściu jasnej, ale wymagającej trasy, która obejmuje znaczny objazd przez dolną dolinę.

Alternatywa 1: Z Katharinaberg skorzystaj z publicznej linii autobusowej 261, która odjeżdża co godzinę o :27, do przystanku „Abzweigung Pfossental”. Stamtąd idź drogą prowincjonalną do doliny Pfossental.

Alternatywa 2: W okolicy dostępne są usługi shuttle i taksówkowe. Dwaj lokalni operatorzy to Taxi Spechtenhauser, dostępny pod numerem +39 333 837 9638, i Shuttle Helmuth, dostępny pod numerem +39 348 498 4756.

Ten etap rozpoczyna się w Eishof (2 074 m) i prowadzi przez łąki oraz szczyty. Szlak zaczyna się łagodnie przez pastwiska, a następnie staje się bardziej stromy, gdy wspina się po skalistym terenie z rumowiskiem. Po około dwóch godzinach docierasz do Eisjöchl, najwyższego punktu na Meraner Höhenweg na wysokości 2 895 metrów, skąd roztaczają się widoki na szczyty Hohe Wilde i Hohe Weiße.

Na szczycie znajduje się tymczasowe schronienie, gdzie można odpocząć. Zejście prowadzi przez serpentyny na skalistych i trawiastych stokach. Szlak jest dobrze oznakowany, ale może być śliski, dlatego należy zachować ostrożność. Podczas zejścia mijasz strumienie i wodospady, zanim wejdziesz w lasy modrzewiowe i sosnowe, gdzie ścieżka się wyrównuje. Etap kończy się w pozbawionej samochodów wiosce Pfelders, gdzie można odpocząć i zjeść ciepły posiłek.

To długa, ale głównie zstępująca trasa o długości nieco ponad 20 km z Pfelders w kierunku St. Martin in Passeier. Trasa zaczyna się wysoko w dolinie i stopniowo traci wysokość poprzez mieszankę ścieżek przy rzece, leśnych dróg, wybrukowanych odcinków i spokojniejszych terenów wiejskich. Nie jest to etap techniczny, ale dystans i długie zejście sprawiają, że warto utrzymać stałe tempo.

Z Pfelders podążasz szlakiem nr 24 przez Innerhütt i Außerhütt, następnie przekraczając rzekę Pfeldererbach kontynuujesz w kierunku Krössbichl, gdzie spotykają się trasy północna i południowa. Szlak ponownie wchodzi do Parku Przyrody Texelgruppe, przechodząc przez Ulfas i wchodząc do lasu Kammerwald. Zarówno Pichlohof (w Pichl, tuż przed Ulfas) jak i Christlhof (zamknięty w niedziele, położony prawie 5 km dalej) są dobrymi miejscami na przerwę na jedzenie i picie.

Podczas zbliżania się do końca etapu, trasa nadal zstępuje mijając punkty widokowe z widokiem na Val Passiria. Trasa robi następnie znaczący zakręt z południa na północ. Na skrzyżowaniu, podążaj za znakiem numer 4, aby dotrzeć do St. Martin in Passeier/San Martino in Passiria w około 30 minut. Wieś jest wygodnym punktem końcowym, z linią autobusową 240 zapewniającą regularne połączenia do Merano.