Średni Adlerweg z Innsbrucka

To najkrótszy dzień wędrówki. Schodzisz około 400 metrów do Kleiner Ahornboden, a następnie wspinasz się mniej więcej tyle samo z powrotem do schroniska Falkenhütte. Idziesz szerokimi traktami i dobrze utrzymanymi ścieżkami, bez eksponowanych odcinków. Kilka zerodowanych, luźnych fragmentów ścieżek na łąkach wymaga ostrożności, ale jest sporo czasu, by się zatrzymać i nacieszyć widokami.

Ze schroniska krótki spacer prowadzi na przełęcz Hochalmsattel na wysokości 1 803 metrów, z krzyżem na szczycie i pierwszym widokiem na Laliderer Wände. Następnie schodzisz traktami i ścieżką przez łąki, prowadzącą przez otwarte pastwiska i rzadki las, do Kleiner Ahornboden na wysokości około 1 400 metrów. Rosną tam stare, poskręcane jawory, znajduje się kilka niezagospodarowanych szałasów alpejskich oraz fontanna, przy której można uzupełnić zapas wody; miejsce to jest znacznie spokojniejsze niż jego słynny większy odpowiednik. Po przejściu przez szerokie, zazwyczaj suche kamieniste koryto rzeki wspinasz się drogą leśną, mijając Ladizalm, którego zabytkowy szałas alpejski prawdopodobnie pochodzi z XVI wieku. Dobra ścieżka prowadzi następnie przez łąki do schroniska. Ostatni kilometr jest najbardziej stromy i obejmuje około 190 metrów podejścia.

Schronisko Falkenhütte (1 848 m) stoi u podnóża Laliderer Wände — wapiennych ścian, które wznoszą się niemal 1 000 metrów pionowo w górę. Usiądź na tarasie i obserwuj wspinaczy. Około 8,8 kilometra, czas przejścia: 4 godziny.

To najbardziej wymagający dzień trekkingu: 840 metrów podejścia i 730 metrów zejścia, ze stromym zejściem, długim podejściem i eksponowanym trawersem na samym końcu. Większość trasy prowadzi dobrymi górskimi ścieżkami i leśnymi drogami. Ostatni odcinek poniżej Lamsenspitze wiedzie jednak przez strome zbocza, dlatego potrzebna jest pewność kroku i odporność na ekspozycję. Wyrusz wcześnie, ponieważ długie podejście z Eng po południu prowadzi w pełnym słońcu.

Krótki odcinek pod górę od schroniska doprowadza do Spielissjoch. Dobrze utrzymany szlak trawersuje następnie poniżej Laliderer Wände, przecinając rozległe piarżyska, i schodzi do około 1 700 metrów, zanim wzniesie się na Hohljoch na wysokość 1 794 metrów. Z przełęczy ścieżka stromo opada przez łąki i mieszany las do alpejskiej wioski Eng, położonej na wysokości około 1 220 metrów. Nie spiesz się tutaj: to długie, obciążające kolana zejście, które po deszczu może być śliskie. Po drodze spoglądasz na Großer Ahornboden, gdzie rośnie ponad 2 000 jaworów, z których wiele ma po kilka stuleci. Eng to skupisko alpejskich gospodarstw z pokazową serowarnią — idealne miejsce na kawę, Apfelstrudel i kawałek lokalnego alpejskiego sera. Za ostatnimi zabudowaniami zaczyna się podejście. Szeroka leśna droga, z skrótami ścieżką pieszą, prowadzi przez Binsalm na Westliches Lamsenjoch na wysokości 1 940 metrów. Nie jest nigdy bardzo stroma, ale przez około 700 metrów niemal bez przerwy pnie się w górę. Stamtąd niemal pozioma ścieżka przecina strome zbocza poniżej Lamsenspitze i prowadzi do schroniska. Nie jest technicznie trudna, ale teren opada poniżej bardzo stromo, dlatego w mokrych warunkach zachowaj szczególną ostrożność.

Lamsenjochhütte (1 953 m) znajduje się w skalnym kotle, tuż poniżej ścian Lamsenspitze. Około 12 kilometrów, należy liczyć na 6 godzin. Czas na zasłużony Kaiserschmarrn.

Ostatni dzień to jedno długie zejście: nieco ponad 1000 metrów w dół i prawie żadnych podejść, zakończone nad brzegiem Achensee. Nie ma tu ekspozycji, ale pierwsze trzy kilometry są strome i mocno obciążają kolana. Potem reszta dnia to łagodny spacer doliną.

Z chaty wracasz krótkim odcinkiem do Östliches Lamsenjoch. Stamtąd ścieżka opada ciasnymi zakosami do Gramaier Grund, tracąc około 500 metrów wysokości na 2,5 kilometra. To najbardziej stromy odcinek całej wędrówki. Ścieżka jest kamienista, miejscami pokryta luźnym żwirem, a kijki trekkingowe naprawdę robią różnicę. Na dnie doliny, na wysokości około 1250 metrów, nachylenie się zmniejsza. Idziesz dalej obok Kasalm i szerokiego żwirowego koryta Falzthurnbach drogą wozową, a później odcinkiem asfaltowym, przez Falzthurntal. Sennhütte Falzthurn to ostatnia okazja na porcję Jause i zimne piwo w górach.

W Pertisau docierasz nad Achensee. Ostatni, płaski odcinek prowadzi wzdłuż brzegu jeziora do Seespitz, gdzie znajduje się stacja kolei Achensee i przystań, a następnie do Maurach. Około 17 kilometrów, należy liczyć 6,5 godziny.