Zaawansowany trekking Molieres

Trasa z Besurty do Refugio Renclusa prowadzi głęboko w wysokogórski teren alpejski, z Pico de Aneto jako głównym punktem dnia. Z 1460 m podejścia, jest to wymagająca wspinaczka, a odcinki T5 czynią ją odpowiednią dla doświadczonych wędrowców górskich. Trasa przebiega przez strome, skaliste tereny, otoczenie lodowca i odsłonięty teren alpejski, po czym następuje długie zejście po odcinku szczytowym.

Trasa najpierw kieruje się w stronę schroniska górskiego Renclusa, a następnie kontynuuje wyżej w stronę Portillón Superior. Stamtąd teren staje się bardziej surowy, gdy wchodzisz w wysokogórską strefę alpejską w pobliżu Glaciar Aneto i Glaciar de Coronas. Linia kontynuuje w kierunku szczytu Pico de Aneto i przechodzi przez obszar Puente de Mahoma, gdzie teren jest wąski i skalisty. Po najwyższym odcinku trasa zamienia się w długie zejście.

Ostatnia część prowadzi cię z powrotem w dół przez skalisty teren górski w kierunku Refugio Renclusa. Po szczycie, otoczeniu lodowca i odcinkach grani, schronisko jest mile widzianym miejscem na przystanek i regenerację po wymagającej pierwszej trasie.

Ta wysokogórska przeprawa łączy dwa alpejskie schroniska na trudnym, odległym terenie. Cała trasa podąża szlakiem GR11.5, ale nie należy jej mylić z łatwym lub konsekwentnie dobrze oznakowanym szlakiem. Z około 1 040 m podejścia i 770 m zejścia, jest to długi i wymagający dzień w poważnym terenie, odpowiedni tylko dla zaawansowanych wędrowców z silnymi umiejętnościami nawigacyjnymi. Śnieg jest bardzo powszechny na początku sezonu letniego i może znacznie utrudnić śledzenie i bezpieczne przekraczanie trasy. Zasięg telefonii komórkowej jest zawodny lub nieobecny przez większą część etapu, a w złej pogodzie, przy niskiej widoczności, śniegu lub jeśli nie jesteś pewny trasy, nie należy podejmować tej przeprawy.

Od schroniska trasa wznosi się stromo na trudnym górskim terenie w kierunku stoków nad Tuca de la Renclusa, wijąc się między skałami, małymi jeziorkami i polami głazów. Postęp jest często powolny, a ostrożność w stawianiu kroków jest niezbędna. Teren jest odległy i w niektórych miejscach odsłonięty, a prawidłowy kierunek nie zawsze jest oczywisty, zwłaszcza tam, gdzie ścieżka staje się nieczytelna, przecina skaliste odcinki lub jest pokryta śniegiem. Wędrowcy muszą czuć się komfortowo, poruszając się samodzielnie przez wysokogórski teren i nie powinni polegać wyłącznie na znakach.

Przeprawa kontynuuje trasę GR11.5 w kierunku Collado de Salenques. Od tego punktu trasa staje się bardziej techniczna i jest sklasyfikowana jako teren alpejski T4, co oznacza, że szlak jest tylko lekko oznakowany, a prawidłowy kierunek nie zawsze jest oczywisty. Ten odcinek wymaga pewnego nawigowania, dobrej równowagi i doświadczenia w poruszaniu się po nierównym, skalistym terenie. Wczesnym latem zalegający śnieg może jeszcze bardziej zaciemnić trasę i zwiększyć poziom trudności. Po minięciu wysokich basenów jeziornych trasa w końcu prowadzi w kierunku Estany de Llauset, z Cap de Llauset wznoszącym się powyżej. Ostatni odcinek na lepszej ścieżce kończy dzień w nowoczesnym schronisku nad jeziorem.