Pół Carros de Foc

Opuszczasz Espot, poruszając się po łatwych ścieżkach przez trawiaste pola, a trasa od samego początku stopniowo się wznosi. Z około 580 m wzniesienia, jest to raczej umiarkowana wspinaczka niż trudna, a nachylenie stopniowo się zwiększa, gdy wspinasz się wyżej. Pierwsza część wydaje się otwarta i zrelaksowana, dając ci czas na złapanie rytmu, zanim szlak stanie się bardziej zamknięty i skieruje się ku zalesionej górnej części.

Po około 5 km pojawia się odcinek kładki, która prowadzi cię w stronę lasu. W słoneczny dzień ta zacieniona część jest miłą odmianą po otwartych polach. Ścieżka powoli wspina się dalej przez drzewa, aż dotrzesz na szczyt głównej wspinaczki w pobliżu jeziora Sant Maurici, gdzie widoki stają się atrakcją trasy, a otoczenie wysokich gór zaczyna się wydawać znacznie bliżej.

Od jeziora Sant Maurici dojście do Refugi Ernest Mallafré jest proste i krótkie. Jeśli dotrzesz wcześnie, poświęć trochę czasu na delektowanie się naturą wokół jeziora i spokojniejszą atmosferą na wysokości, zanim osiedlisz się w schronisku.

Po śniadaniu szlak stopniowo wspina się przez alpejski las i trawiaste zbocza w kierunku wyższego obszaru Aigüestortes, znanego z wijących się wód, strumieni i drewnianych mostków. Ta część jest nieco trudniejsza od poprzedniej, z około 560 m podejścia i bardziej surowym charakterem, gdy nabierasz wysokości. Pierwsze ścieżki są jeszcze dość równe, z otwartym górskim krajobrazem wokół, ale teren stopniowo staje się bardziej nierówny, gdy wspinasz się wyżej.

Po około 2 km luźne kamienie stają się bardziej powszechne, więc musisz ostrożnie stawiać każdy krok. To typowy element wędrówki przez skaliste Pireneje. Gdy wspinasz się wyżej, ścieżki stają się węższe i bardziej kamieniste, z niektórymi odcinkami biegnącymi po pochyłym terenie. Utrzymuj równomierne tempo w kierunku Portarró d'Espot, najwyższego punktu trasy na około 2400 m, gdzie szerokie górskie widoki sprawiają, że to dobre miejsce na przerwę.

Od Portarró d'Espot trasa prowadzi w dół przez resztę etapu. Ścieżka staje się nieco bardziej przystępna na górze, dając nieco ulgi dla kostek po skalistej wspinaczce, choć zejście w kierunku Estany Llong jest nadal strome w niektórych miejscach. Trzymaj jezioro po swojej prawej stronie, podążając za jego czystą wodą przez wysoką dolinę, gdzie na ścieżce mogą pojawić się świstaki. Niedługo po minięciu jeziora docierasz do Refugi de l’Estany Llong.